Basada en una Historia Real
Autor Ricardo Correa
Chinchimen


Era una mañana cálida, en los primeros días del tercer mes del año del nuevo siglo, al término del tráfago veraniego en Maitencillo. Mientras el balneario volvía a su quietud, me encontraba muy alegre por haber emprendido por vez primera un proyecto de playa, al que había bautizado como "Multicancha de Arena El Chungungo". Mi observación permanente de ese maravilloso mamífero marino, que habita desde tiempos remotos los roqueríos del balneario, hizo que no dudara para que este incipiente proyecto de desarrollo costero y deportivo llevase su nombre. Esa mañana, un buen vecino, al rescatar a un pequeño Chungungo moribundo de que fuese muerto por las gaviotas que ya le habían abierto el cuero de su cabeza, recordó que había escuchado de alguien que hablaba de chungungos en una playa cercana. Al llamarme, no olvido su relato: "tu tienes un criadero de chungungos en la playa". ¿Por qué?, le pregunté asombrado. "Es que encontré uno moribundo y tú los conoces bien". No dudé un minuto, así es que corrí al lugar y recibí a "Chunguito" en mis brazos. Estaba inmóvil, casi muerto, con menos de un mes de vida. Inicié entonces una dura lucha por su vida, sin mayor conocimiento, con sólo un computador y un teléfono, mientras él se moría bajo del cubrecama de mi pieza.


Desesperado, luego de decenas de llamadas y conferencias virtuales, buscando veterinarios especializados, biólogos y mamantólogos, encontré primero a Yurgen Rotmann y luego a Gonzalo Medina, quienes me proporcionaron las primeras lecciones y también malos presagios por la viabilidad de "Chunguito", atendida su corta edad, el abandono de su madre, sus infecciones y su lesión maxilar, todo lo cual pre-sentaba un cuadro muy desalentador. Un gran amigo veterinario de Puchuncaví, Enrique Neumann, quien confesó que jamás había conocido un chungungo, me visitó con frecuencia para ayudar y conocer la evolución de las heridas infectadas de "Chunguito".

Ya tenía claro a estas alturas que estaba frente a un lactante, con un metabolismo increíble, lo que obligaba a cuatro papas diarias. Nunca olvidaré como calentaba en un recipiente de greda media taza de leche con una cucharada de mantequilla, así como en una pera de sacamoco, que apareció en un cajón olvidado de la casa, iniciaba la alimentación de "Chunguito". Este parecía agradecido a medida que sus signos vitales y movilidad aumentaban. Mi felicidad también prendía. ¿Sería capaz de salvarlo?. Todo era una vorágine. Corría al teléfono, volvía donde el pequeño enfermo, mientras que Anita venía llena de remedios y, haciendo el puente de salvación para "Chungito", me decía: "ésta gota cada dos horas, las otras una vez al día, el azul de metileno….éste y lo otro", todo lo cual absorbía todo mi tiempo y energías. Sin pensarlo, y en días todavía inciertos, estaba totalmente dedicado a recuperar a "Chunguito". En tanto, todos me decían: "es muy difícil, no te hagas esperanzas, sin la madre no puede vivir". Pero algo dentro de mi, al contemplarlo absorto, mientras dormía esas primeras noches, me decía que sí podía. "Chunguito" parecía, por su parte, querer gritar "quiero vivir".

Corre el mes de abril, y gracias a sus múltiples médicos y cuidados, "Chunguito" empieza a sanar lentamente. Hemos desbloqueado su nariz en base a vaselina líquida, su herida en la cabeza se seca con rapidez, producto de unos spray que le aplica el veterinario Neumann. Comenzamos a llevar a "Chunguito" a la poza de mar frente a mi casa, donde disfruta de su medio ambiente con toda naturalidad. Sólo nos queda manipular sus dientes permanentes que ya asoman, de tal manera que tomen la posición para una correcta mordida. Se le hacen masajes diarios, después de alimentarlo con su mamadera de leche.

Estamos felices con "Chunguito". Ha sobrevivido al abandono y a sus heridas. El nos irradia con su vitalidad. Sus movimientos empiezan a ser cada día más veloces y su instinto depredador asoma. Ahora está preparado para una vida independiente. Sano y vital, baja todos los días desde la casa al mar. Y, de varias madrigueras, elige vivir en una cueva natural del cerro de mi casa. Lo veo cruzar a diario la Avenida del Mar (costanera del balneario con gran circulación) y me desespera la posibilidad de verlo arrollado por un vehículo. Pero, curiosamente, él nos muestra su fina inteligencia: oteando desde la orilla del camino, cruza durante meses la vía, salvando siempre su integridad. Eso no basta y, entre los que nos visitan, surgen las recomendaciones para proteger a "Chunguito" del camino. Cristián González, cameraman profesional, trae hasta Maitencillo un letrero caminero, oficial, de la Dirección del Tránsito de Santiago, donde aparece la silueta de una pequeña nutria y una leyenda más abajo dice "Precaución, cruce de nutria". Estamos contentos, porque los vehículos toman especial precaución en la zona señalada.

"Chunguito" hace la felicidad de cuantos se detienen a verlo. Abuelitos, papas y niños disfrutan de su presencia, recabando información acerca de su naturaleza y comportamiento. Están conociendo a este mamífero, del cual en el mejor de los casos han escuchado hablar, pero que nunca vieron antes y desconocen el hecho de que habitan desde siempre nuestro borde costero, en especial en lugares con rocas secas donde establecer sus madrigueras, su ultimo refugio.

Nuestro amigo crece y se desarrolla. Estamos en presencia de un macho adulto, fuerte e independiente. Tanto es así que puedo verlo desde mi ventana cómo es visitado a diario por una chungunguita. Ambos juegan y se desplazan entre huiros y rocas con sus habilidades tan particulares. No cabe duda que se aparearan. Y, en mi rol de padre, estoy emocionado. En efecto, se pierde durante todo un día y medio, al cabo del cual aparece cansado y hambriento. Se alimenta y duerme varias horas. Obviamente, se cruzó con "Chunguita". Sueño con verlos irse un día para formar una familia; tal vez cerca de mis rocas para de alguna manera seguir protegiéndolos. Lo cierto, es que sólo serían mis sueños.

Llegaron los días aciagos de octubre. Luego de un activo fin de semana, en la madrugada de un día lunes, "Chunguito" no aparece en la rutina diaria. Dejo pasar unos minutos hasta que salgo determinado:¡algo le pasó a "Chunguito"!. Caminé primero por las rocas llamándolo en su idioma que había aprendido durante tan maravillosa convivencia. Mis pasos toman el ritmo de mi desesperación. Por horas lo busco angustiado, recorriendo todo el área sur del balneario. Es ya hora de almuerzo y nadie lo ha visto. Pregunto si se han visto perros en el sector o si ha habido algún atropello. Pero nada.
Agudizo mi indagatoria en la tarde hasta que alguien me da una luz: "hay un tipo cerca de aquí que ha cazado chungungos". No lo puedo creer y me conmuevo al pensar de que podría haber un depredador tan cerca nuestro. Respiro profundo y me dirijo al lugar señalado, donde lo encaro escondiendo mis sentimientos: "¿Hay muchas jaivas por estas rocas?", lo interrogo. El sólo asiente con su cabeza, por lo que vuelvo a preguntarle: "¿Amigo hay unos animalitos con una piel preciosa que viven por aquí?". Si, me dice con toda naturalidad, "en la mañana descuere a uno….". Casi me muero allí mismo y con mucha dificultad logro preguntarle de nuevo: "¿Qué hizo con el cuerpo?". Ahora sólo me queda mirando, tal vez sospechando algo. En mi cabeza pasa de todo; hasta pienso golpearlo, pero reflexiono por unos segundos y me retiro del lugar.

En el camino de regreso todo es confuso. Me repito una y otra vez: ¡animal, cómo pudiste matar esta historia de amor y de entrega sin igual!. A la noche, casi no dormí, pues las imágenes de "Chunguito" se sucedían una y otra vez y pensaba cómo no volver a mirarlo; a verlo jugar con la "Coipa", mi perra pastora que con gran celo lo protegía de otros perros; no escuchar su canto de amor, que me brindaba al acariciarlo desde tan pequeño. Mis amigos, créanme, mi alma quedó destrozada después de nueve meses de un sueño hecho realidad. Yo estaba preparado para verlo regresar a su vida en el mar, incluso a que fuera arrollado por un auto en el camino. Pero, por Dios, no de esta manera. No así.
Denunciado ante la autoridad, al depredador le fue requisada la piel de su domicilio. Esta se encontraba estirada en un panel de madera, tratada con piedra lumbre, lista para su proceso de secado.
Y, éste fue el fin de "Chunguito". Al escribir estas líneas, se me vuelve a apretar el corazón. Quisiera que todo aquél que las lea pueda saber que esta maravillosa nutria del mar de Chile habita entre nosotros y que sólo de nosotros depende que los hijos de nuestros hijos puedan llegar a conocerla. Por eso, mi grito descarnado ¡PROTEJAMOS Y DEFENDAMOS LOS CHUNGUNGOS QUE AUN VIVEN EN LAS COSTAS CHILENAS!

Histoire d'un Chungungo
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Basée une Histoire Réelle
Auteur Ricardo Corroie
Chinchimen


Était un demain chaud, dans les premiers jours du troisième mois de l'année du nouveau siècle, au terme du tráfago estival en Maitencillo. Entretemps la station thermale retournait à son quietud, il me trouvait très heureux pour avoir entrepris pour la première fois un projet de plage, à auquel il avait baptisé comme « Multiterrain de Sable le Chungungo ». Mon observation permanente de ce marin mammifère admirable, qui habite depuis des temps éloignés ce qui est roqueríos de la station thermale, a fait qu'elle ne doute pas pour que ce naissant projet de développement côtier et sportif mène son nom. Celui-là, un bon voisin, en dégageant à un petit Chungungo moribond dont était mort par les mouettes qui lui avaient déjà ouvert le cuir de leur tête, il a rappelé qu'avait écouté demain de de quelqu'un qui parlait de chungungos dans une plage proche. EN m'appelant, je n'oublie pas son histoire : « ton tu as un dépôt de chungungos dans la plage ». Pourquoi ? , je l'ai demandé étonné. « Il est que j'ai trouvé un moribond et tu les connais bien ». Je n'ai pas douté ainsi d'une minute, il est que j'ai couru au lieu et ai reçu à « Chunguito » dans mes bras. Il était immeuble, presque mort, avec moins d'un mois de vie. J'ai alors entamé une lutte dure par sa vie, sans une plus grande connaissance, avec seulement un ordinateur et un téléphone, tandis qu'il se mourait bas du cubrecama de ma pièce.


Désespéré, après des dizaines appels et conférences virtuelles, en cherchant vétérinaire spécialisés, biologistes et mamantólogos, j'ai d'abord trouvé ensuite à Yurgen Rotmann et à Gonzalo Medina, ceux qui m'ont fourni aussi les premières leçons et mauvais présages par la viabilité de « Chunguito », occupée son âge jeune, l'abandon sa mère, de ses infections et sa maxilar, tout ce qui présentait un tableau très desalentador. Un grand amical vétérinaire de Puchuncaví, Enrique Neumann, celui qui a admis qu'il avait jamais connu un chungungo, a visité fréquemment pour m'aider et connaître l'évolution des blessures infectées de « Chunguito ».

Il était déjà sûr à l'heure actuelle qui était face à un qui allaite, avec un métabolisme incroyable, ce qui obligeait à quatre papes quotidiennes. Je n'oublierai jamais comme il réchauffait dans un récipient de glaise moyenne il effiloche de lait avec une cuillerée de beurre, ainsi que dans une poire de sacamoco, qui est apparue dans un tiroir oublié de la maison, elle entamait l'alimentation de « Chunguito ». Celui-ci paraissait reconnaissant au fur et à mesure que ses signes vitaux et mobilité augmentaient. Mon bonheur saisissait aussi. Serait capable de sauver ?. Tout était un tourbillon. Il courait au téléphone, il retournait où le petit patient, tandis que Anita venait inondation de remèdes et, faisant le pont de salut pour « Chungito », me disait : « celle-ci baisse chaque deux heures, les autres une fois par jour, ce qui est bleu de méthylène ? et l'autre », tout ce qui absorbait tout mon temps et énergies. Sans le penser, et des jours encore incertains, il était totalement consacré à récupérer à « Chunguito ». Dans tant, tous ils me disaient : « il est très difficile, ne vous faites pas d'espoirs, sans la mère il ne peut pas vivre ». Mais quelque chose dans mon, en le considérant par absorto, tandis que dormait celles-là des premières nuits, me disait qu'en effet il pouvait. « Chunguito » paraissait, pour sa part, vouloir crier « veux vivre ».

Court le mois d'avril, et grâce à ses multiples médecins et à soins, « Chunguito » commence lentement à guérir. Nous avons débloqué leur nez sur la base de vaseline liquide, sa blessure dans la tête est séchée avec rapidité, produit des spray qui lui applique le vétérinaire Neumann. Nous commençons à porter à « Chunguito » à la poza de mer face à ma maison, où il jouit de son environnement avec tout naturel. Seulement nous il reste à manipuler ses dents permanentes qu'ils montrent déjà, de telle sorte qu'ils prennent la position pour un correcte mordue. Il est fait des massages quotidiens, après l'avoir nourri avec son mamadera de lait.

Nous sommes heureux avec « Chunguito ». Il a survécu à l'abandon et à ses blessures. Le il nous irradie avec sa vitalité. Ses mouvements commencent à être chaque jour plus rapides et son instinct déprédateur montre. Il est maintenant préparé pour une vie indépendante. Sain et vital, faible tous les jours depuis la maison à la mer. ET, de plusieurs madrigueras, il choisit de vivre dans une grotte naturelle de la colline de ma maison. Je le vois croiser journellement l'Avenue de la Mer (costanera de la station thermale avec une grande circulation) et moi désespère la possibilité de le voir enroulé par un véhicule. Mais, curieusement, il nous montre son intelligence fine : oteando depuis le bord du chemin, croise pendant des mois la voie, en sauvant toujours son intégrité. Cela ne suffit pas et, entre lesquels nous visitent, apparaissent les recommandations pour protéger à « Chunguito » du chemin. Cristián González, caméraman professionnel, apporte jusqu'à Maitencillo un panneau indicateur qui appartient au chemin, officiel, de la Direction du Transit Santiago, où apparaît la silhouette d'une petite loutre et une légende plus bas dit « Précaution, croisement de loutre ». Nous sommes heureux, parce que les véhicules prennent précaution spéciale dans la zone indiquée.

« Chunguito » fait le bonheur de d'autant que s'arrêtent de le voir. Abuelitos, papes et enfants jouissent de sa présence, en demandant de l'information sur sa nature et comportement. Ils connaissent à ce mammifère, dont dans le meilleur des cas ils ont écouté parler, mais qu'ils n'ont jamais vu avant et ne connaissent pas le fait qu'ils habitent depuis toujours notre bord côtier, spécialement dans des lieux avec des roches sèches où établir ses madrigueras, son dernier refuge.

Notre ami grandit et il est développé. Nous sommes en présence d'un mâle adulte, d'un fort et d'un indépendant. À tel point que je peux le voir depuis ma fenêtre comment il est visité journellement par un chungunguita. Tous les deux jouent et ils se déplacent entre huiros et des roches avec leurs habilités tellement particulières. Il n'y a pas de doute qui se. ET, dans mon rôle de père, je suis déplacé. En effet, on perd pendant tout un jour et demi, au bout duquel il apparaît fatigué et affamé. On nourrit et me duer plusieurs heures. Évidemment, il a été croisé avec « Chunguita ». Rêve de se voir les aller un jour pour former une famille ; peut-être près de mes roches il arrête d'une certaine manière continuer à les protéger. Ce qui est certain, est qu'ils seraient seulement mes rêves.

Sont arrivés les jours malheureux d'octobre. Après un week-end actif, dans l'aube d'un jour lundi, « Chunguito » n'apparaît pas dans la routine quotidienne. Je laisse passer des minutes jusqu'à ce que je sorte déterminé : quelque chose l'est passé à « Chunguito » !. J'ai d'abord marché par les roches en l'appelant dans sa langue qu'il avait apprise pendant une coexistence tellement admirable. Mes pas prennent le rythme de mon désespoir. Par des heures le cherche affligé, en parcourant tout le secteur sud de la station thermale. Il est déjà heure de déjeuner et personne ne l'a vu. Je demande si on a vu des chiens dans le secteur ou s'il y a eu une certaine attaque. Mais rien.
J'accentue mon indagatoria dans l'après-midi jusqu'à ce que quelqu'un me donne une lumière : « il y a un taux près ici qu'il a chassé chungungos ». Je ne peux pas le croire et je m'affecte en pensant de duquel pourrait y avoir un déprédateur tellement près le nôtre. Repos profond et je me adresse au lieu indiqué, où le je fais face en dissimulant mes sentiments : « Il y a beaucoup de jaivas par ces roches ?  », je l'interroge. Le seul affirmez avec sa tête, ce pourquoi je le demande à nouveau : « Ami il y a des animalitos avec une peau précieuse qui vivent par ici ? ». Si, il me dit avec tout naturel, « dans le matin descuere à à un ?. ». Presque je me meurs là même et avec beaucoup de difficulté réalisation le demander de nouveau : « Qu'est-ce qu'a fait avec le corps ? ». Maintenant seulement mo'il reste en surveillant, peut-être en soupçonnant quelque chose. Dans ma tête il passe de de tout ; jusqu'à aliment le frapper, mais j'indique par quelques seconds et je me retire du lieu.

Sur le chemin de retour tout est confus. Je me répète maintes et maintes fois : animal, comment tu as pu tuer cette histoire d'amour et de livraison sans égal !. À la nuit, je n'ai pas presque dormi, parce que les images de « Chunguito » s'succédaient maintes et maintes fois et il pensait comment ne pas le surveiller à nouveau ; le voir jouer avec la « Coipa », mon chien pastora qui avec un grand zèle le protégeait d'autres chiens ; ne pas écouter sa chanson d'amour, qui m'offrait en le caressant depuis tellement petit. Mes amis, créanme, mon âme a été détruite après neuf mois d'un rêve fait réalité. J'étais préparée pour le voir retourner à sa vie dans la mer, même à à laquelle il était enroulé par une voiture sur le chemin. Mais, par Dieu, non de cette manière. Non ainsi.
Dénoncé devant l'autorité, au déprédateur le a été requisada la peau de son domicile. Celle-ci était étirée dans un panneau de bois, traité avec pierre le feu, liste pour son processus de de séché.
ET, celui-ci a été la fin de « Chunguito ». EN écrivant ces lignes, on me serre à nouveau le coeur. Il veuille que tout celui qui les lit puisse savoir que cette loutre admirable de la mer du Chili habite entre nous et que seulement de de nous elle dépend que les fils de nos fils puissent arriver à la connaître. C'est pourquoi, mon cri descarnado PROTÉGEONS ET DÉFENDONS LES CHUNGUNGOS QUE VIVENT ENCORE DANS LES CÔTES DES CHILIENS !

Storia di un Chungungo
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Culla in un'era reale
del Ricardo Correa Chinchimen
dell'autore


di storia un la mattina calda, nei primi giorni del terzo mese dell'anno di nuovo secolo, alla conclusione del summery di tráfago in Maitencillo. Mentre il bagno ha rinviato alla relativa calma, lo ha trovato molto felice vicino di intraprendere per la prima volta un progetto della spiaggia, a cui baptized come “Multifield de Arena il Chungungo„. La mia osservazione permanente di quel mammifero marino meraviglioso, quello abita dai periodi a distanza i roqueríos del bagno, causati che non ha dubitato di in modo che questo progetto del incipiente di sviluppo di sport e litoraneo abbia preso il relativo nome. Quella mattina, un buon vicino quando salva ad un piccolo Chungungo morente di cui è stato morto dai gulls che già avevano aperto il cuoio a lui della loro testa, si è ricordata di che aveva ascoltato di quella ha parlato dei chungungos in una spiaggia vicina. Nel denominare a me, nonforgetfulness la relativa storia: “vostro avete un deposito dei chungungos nella spiaggia„. In modo che? , Ho chiesto stupito a lui. “È che li ho trovati morire ed uno conoscerli buoni„. Non ho dubitato di un minuto, così è che ho funzionato al posto ed ho ricevuto “Chunguito„ nelle mie armi. Era immobile, quasi guasto, con di meno di un mese di vita. I inizia allora una lotta dura entro la relativa vita, senza conoscenza più grande, appena da un calcolatore e da un telefono, mentre è morto sotto il cubrecama della mia parte.


Disperato, dopo che i dieci delle chiamate e dei congressi virtuali presto, cercanti specializzata veterinaria, i biologhi e i mamantólogos, io trovassero in primo luogo un Yurgen Rotmann e a Gonzalo Medina, quale me le prime lezioni inoltre hanno fornito ed omens difettosi dall'attuabilità “di Chunguito„, preso la cura della relativa età corta, l'abbandono della relativa madre, le sue infezioni e la loro ferita a maxilar, tutto che presentasse/visualizzato un'immagine molto di scoraggiamento. Veterinario grande di Puchuncaví, Enrique Neumann dell'amico, che ha confessato che non aveva conosciuto mai il chungungo, visitato per aiutare frequentemente e conoscere lo sviluppo a me le ferite infettate “di Chunguito„.

Già ha saputo chiaramente a questo punto che era davanti un bambino del lattante, con un metabolismo incredibile, che ha forzato quattro papi quotidiani. Non mi dimenticherò mai come esso ho riscaldato in un contenitore della tazza media del latte di greda con uno spoonful del mantequilla, così come dentro una pera del sacamoco, di che è comparso in un cassetto dimenticato la casa, esso inizio l'alimentazione “di Chunguito„. Ciò ha sembrato stato thankful mentre i loro segni e mobilità vitali sono aumentato. La mia felicità inoltre ha interferito. Possa conservarlo. Tutto era un vortice. Ha funzionato al telefono, ha restituito dove il piccolo paziente, mentre Anita è venuto in pieno dai rimedi e, facente il ponticello della salvezza per “Chungito„, ad esempio a me: “questa una goccia ogni due ore, le altre una volta al giorno, quello blu di metilene? .éste e l'altro„, tutto che assorba tutti i miei tempo ed energie. Senza pensarlo e nei giorni incerti ancora, completamente è stato dedicato per recuperare “Chunguito„. In tanto, tutti che dicano a me: “è molto difficile, voi non si trasforma in in speranze, senza la madre non può vivere„. Ma qualcosa all'interno del mio, una volta redatto contemplandolo, mentre ha dormito quelle prime notti, ad esempio a me quello sì esso potrebbe. “Chunguito„ ha sembrato, d'altra parte, per desiderare gridare “desidero vivere„.

Il mese dei funzionamenti di aprile e grazie medici al relativi collettore e cure, “Chunguito„ comincia a guarire lentamente. Abbiamo sbloccato il relativo naso in base alla gelatina liquida del petrolio, la relativa ferita nella testa siamo asciugati rapidamente, prodotto di spruzzo che si applica al Neumann veterinario a lui. Abbiamo cominciato a prendere “a Chunguito„ al poza del mare alla mia casa davanti, dove gode il relativo ambiente tutto il naturalness. Soltanto abbiamo andato per maneggiare i loro denti permanente che già mostrano, im modo tale che prendono la posizione morsa per corretta. I massaggi quotidiani sono fatti a lui, dopo l'alimentazione esso con il loro mamadera su latte.

Siamo felici con “Chunguito„. È sopravvissuto l'abbandono e le relative ferite. Si irradia a noi con la relativa vitalità. I loro movimenti più rapidi cominciano ad essere di instinct relative e giornalieri del predatore le esposizioni. Ora è preparato per una vita indipendente. Sano e giornaliere vitali e bassi dalla casa al mare. E, di parecchi madrigueras, sceglie vivere in una caverna naturale della collina della mia casa. Vedo che esso attraversare al giornale il viale del mare (costanera del bagno con circolazione grande) ed esso fanno i hopeles la possibilità di vedere a me la ha arrotolata in veicolo. Ma, particolare, mostra la sua intelligenza fine noi: oteando dal bordo del senso, attraversa durante i mesi l'itinerario, conservante sempre la relativa integrità. Quello non è abbastanza e, fra cui visitano a noi, le raccomandazioni presentano per proteggere “Chunguito„ del senso. Cristián González, professionista del cineoperatore, porta fino a Maitencillo una strada, signboard ufficiale, del senso del transito di Santiago, in cui compare la siluetta di una piccole lontra e di più una leggenda giù dice “la precauzione, incrocio della lontra„. Siamo contentments, perché i veicoli prendono la precauzione speciale nella zona indicata.

“Chunguito„ fa la felicità di che cosa arresto per vederlo. I Grandpas, i papi ed i bambini godono la loro presenza, con successo ottenendo le informazioni sulla loro natura e comportamento. Stanno conoscendo questo mammifero, di cui in quello migliore dei casi hanno ascoltato per parlare, ma quello mai ha visto prima che e non conosce il fatto che vivono sempre dal nostro bordo litoraneo, in speciale nei posti con le roccie asciutte dove stabilire i relativi madrigueras, suo rifugio completo di I.

Il nostro amico si sviluppa ed è sviluppato. Siamo in presenza di un maschio forte ed indipendente dell'adulto. Tanto è in modo da posso vederlo dalla mia finestra come è giornale visitato da un chungunguita. Sia il gioco che i huiros e le roccie con le loro abilità così particolari si muovono in mezzo. Il dubbio non misura quello corrisposto. E, in mio rotolo del padre, sono spostato. In effetti, uno dappertutto perde un giorno ed i mezzi, dopo di che sembra stanco ed affamato. È alimentato e a duer parecchie ore a me. Evidente, era “Chunguita„ attraversato. Il sogno con vederli va via un giorno per formare una famiglia; forse vicino alle mie roccie in qualche modo da continuare a proteggerle. La determinata cosa, è che sarebbero soltanto i miei sogni.

I giorni ill-fated di ottobre sono arrivato. Dopo che una fine settimana attiva, all'alba di un giorno lunedì, “Chunguito„ esso non compaia nella procedura quotidiana. Lascio i minuti del passaggio fino a che non lasci sicuro: qualcosa è accaduto lui “a Chunguito„. Ho camminato in primo luogo dalle roccie che lo denomino nella relativa lingua che aveva imparato durante la coesistenza così meravigliosa. I miei punti prendono il tasso dal mio desperation. Alle ore che lo cerco ha afflitto, attraversando tutta la zona del sud del bagno. È già ora di pranzo e nessuno lo ha visto. Chiedo se i cani nel settore si sono visti o se ci è stato un certo rovesciamento. Ma niente.
Peggioro mio investigativo del pomeriggio fino a che qualcuno non lo dia ad una luce: “ci è un tipo vicino qui che ha cercato i chungungos„. Non posso credere che esso ed io sia influenzato quando pensi che potrebbe così vicino per avere un predatore il nostro. In profondità respirare ed io vanno al posto indicato, in cui lo affronto che nasconde le mie sensibilità: “Rivolti il fieno molti jaivas da queste roccie? „, Lo consulto. Esso soltanto sedi con la relativa testa, ragione per la quale rinvio per chiedere a lui: “L'amico è animalitos con una pelle preziosa che vivono questo senso„. Se, dice a me con tutto il naturalness, “di mattina descuere ad uno.„. Quasi muoio là stessi e con molto profitto di difficoltà per chiedere a ancora lui: “Che cosa ha fatto con il corpo„. Ora soltanto ad esso sta guardando, forse ritenendo sospetto qualcosa me. In mia testa accade di tutto; fino a che non pensi per colpirlo, ma rifletto entro i secondi e vado in pensione a me del posto.

Nel senso di ritorno tutto è confuso. Mi ripeto ripetutamente: animale, come potreste uccidere questa storia di amore e della consegna senza uguale. Alla notte, quasi non ho dormito, perché le immagini “di Chunguito„ hanno seguito ripetutamente uno un altro e non ho pensato quanto non rinviare per guardarlo; per vederlo giocare con “il Coipa„, il mio sheepdog che con il fervor grande lo ha protetto di altri cani; per non ascoltare la relativa canzone di amore, quello lo ha offerto quando caressing esso da così piccolo. I miei amici, créanme, la mia anima sono stati distrutti dopo nove mesi di una realtà fatta di sogno. Sono stato preparato per vederlo rinviare alla sua vita nel mare, anche a quella parte esterna arrotolata in automobile nel senso. Ma, da God, non questo senso. Non così.
Denunciato prima dell'autorità, al predatore la pelle del relativo indirizzo gli è stata confiscata. Ciò era in un pannello di legno, occupato di fuoco di pietra, lista per il relativo processo di essiccamento prim.
E, questo era lo scopo “di Chunguito„. Nel scrivere queste linee, diventate me per stringere il cuore. Ha desiderato che tutti che uno che li legge potesse sapere che questa lontra meravigliosa del mare del Cile vive fra noi e che soltanto di noi che dipende che i bambini dei nostri bambini possono familiarizzarsi con esso. Per quel motivo, il mio grido che emaciated PROTEGGIAMO E DIFENDIAMO I CHUNGUNGOS CHE ANCHE VIVONO NEI LITORALI CILENI!

Geschichte von einem Chungungo
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Aufnahmevorrichtung in einer realen Geschichte
Autor Ricardo Correa
Chinchimen


ära ein warmen Morgen, an den ersten Tagen des dritten Monats des Jahres vom neuen Jahrhundert, am Ende von tráfago summery in Maitencillo. Während das Bad zu seiner Ruhe zurückging, fand es mich sehr froh vorbei, ein Strandprojekt zum ersten Mal sich aufgenommen zu haben, zu dem es wie „Multifield de Arena das Chungungo“ getauft hatte. Meine dauerhafte Beobachtung dieses wundervollen Meeressäugetiers, das bewohnt von den Remotezeiten die roqueríos des Bades, verursacht, daß es nicht zweifelte, damit dieses incipiente Projekt der Küsten- und Sportentwicklung seinen Namen nahm. Dieser Morgen, ein guter Nachbar, als, rettend zu einem kleinen sterbenden Chungungo, an dem es durch die Möven gestorben wurde, die bereits das Leder zu ihm ihres Kopfes geöffnet hatten, erinnerte daran, daß er von dem sprach von den chungungos in einem nahen Strand gehört hatte. Beim Benennen zu mir, nonforgetfulness seine Geschichte: „Ihr haben Sie eine Ablagerung von chungungos im Strand“. Damit? , Bat ich erstaunt zu ihm. „Er ist, daß ich das einsterben und -c$sie sie, zu kennen wohl fand“. Ich bezweifelte nicht eine Minute, so ist es, daß ich zum Platz lief und ich „Chunguito“ in meinen Armen empfing. Er war unbeweglich, fast tot, mit kleiner eines Monats des Lebens. I leiten dann einen harten Kampf bis zum seinem Leben, ohne grösseres Wissen, gerade durch einen Computer und ein Telefon ein, während er unter cubrecama meines Stückes starb.


Hoffnungslos, nachdem die 10 Anrufe und virtuelle Konferenzen bald, Veterinärspezialisiert, Biologen und nach mamantólogos suchend, ich zuerst ein Yurgen Rotmann und zu Gonzalo Medina fanden, den zu mir die ersten Lektionen auch und schlechte Omen von der Entwicklungsfähigkeit von „Chunguito“ zur Verfügung stellten, um seinem kurzen Alter, das Aufgeben seiner Mutter, ihre Infektion und ihre Verletzung zu maxilar, alles kümmert, das/darstellte, eine sehr entmutigende Abbildung anzeigte. Großer Freundtierarzt von Puchuncaví, Enrique Neumann, der bekannte, daß nie sie das chungungo gekannt hatte, besucht, um der Entwicklung zu mir häufig zu helfen und zu kennen die angesteckten Wunden von „Chunguito“.

Es wußte bereits offenbar an diesem Punkt, daß es vor einem Säuglingbaby, mit einem unglaublichen Metabolismus war, der vier tägliche Päpste zwang. Ich vergesse nie als es aufwärmte in einem Behälter greda der durchschnittlichen Milchschale mit mantequilla, sowie innen eine Birne von sacamoco, dessen Spoonful in einem Fach erschien, das dem Haus vergessen wurde, es einleite das Einziehen von „Chunguito“. Dieses schien es gewesen dankbar, während ihre lebenswichtigen Zeichen und Mobilität sich erhöhten. Mein Glück auch verfangen. Wurde speichern es. Alles war eine Turbulenz. Er lief zum Telefon, brachte er zurück, wohin der kleine Patient, während Anita voll von den Hilfsmitteln und, die Brücke von der Rettung für „Chungito“ bildend kam, zu mir sagte: „dieser ein Tropfen alle zwei Stunden, die anderen einmal zum Tag, das blaue des Methylens? .éste und das andere“, alles, das meine ganze Zeit und Energie aufsog. Ohne es zu denken und an den ruhigen unsicheren Tagen, total, eingeweiht wurde es, um „Chunguito“ zurückzugewinnen. In so viel alle, die sie zu mir sagten: „es ist, Sie wird Hoffnungen, nicht ohne die Mutter kann nicht leben sehr schwierig“. Aber etwas innerhalb meines, als verfaßt, es erwägend, während es jene ersten Nächte schlief, zu mir diesen Yes es sagte, könnte. „Chunguito“ schien, einerseits um schreien zu wünschen „ich möchte leben“.

Der Monat der April Durchläufe und medizinische dank sein Verteilerrohr und Obacht, „Chunguito“ fängt an, langsam zu heilen. Wir haben seine Nase auf der Grundlage von flüssiges Erdölgelee, seine Wunde im Kopf werden getrocknet schnell, Produkt des Sprays entblockt, der an den tierärztlichen Neumann an ihn wendet. Wir fingen an, zum poza von Meer zu meinem Haus vor zu nehmen „Chunguito“, wo es sein Klima alle Natürlichkeit genießt. Nur wir haben verlassen, um ihre dauerhaften Zähne zu manipulieren, die bereits darstellen, so daß sie die gebissene Position für ein korrektes nehmen. Tägliche Massagen werden ihn angetan, nachdem man es mit ihrem mamadera auf Milch eingezogen hat.

Wir sind mit „Chunguito“ glücklich. Es hat das Aufgeben und seine Wunden überlebt. Es strahlt zu uns mit seiner Vitalität aus. Ihre schnelleren Bewegungen fangen an, tägliche und seine Instinktfleischfressererscheinen zu sein. Jetzt wird es für ein unabhängiges Leben vorbereitet. Lebenswichtiger, niedriger Sano und täglich vom Haus zum Meer. Und, von einigen madrigueras, beschließt es, in einer natürlichen Höhle des Hügels meines Hauses zu leben. Ich sehe, daß es, zur Zeitung die Allee des Meeres (costanera des Bades mit großer Zirkulation) zu kreuzen und sie hopeles bilden, welche die Möglichkeit des Sehens zu mir sie durch einen Träger umwickelte. Aber eigenartig zeigt es uns seine feine Intelligenz: oteando vom Rand der Weise, kreuzt es während der Monate den Weg und immer speichert seine Vollständigkeit. Das ist nicht genug und, zwischen dem sie zu uns besuchen, entstehen die Empfehlungen, um „Chunguito“ der Weise zu schützen. Cristián González, Kameramannfachmann, holt bis Maitencillo eine Straße, amtliches signboard, der Richtung der Durchfahrt von Santiago, in dem sie das Schattenbild eines kleinen Otters und mehr erscheint, sagt eine Legende unten „Vorkehrung, Otterüberfahrt“. Wir sind Contentments, weil die Träger spezielle Vorsichtsmaßnahme in der angezeigten Zone treffen.

„Chunguito“ bildet das Glück von, was Anschlag, zum es zu sehen. Großväter, Päpste und Kinder genießen ihre Anwesenheit und erfolgreich holen Informationen über ihre Natur und Verhalten ein. Sie kennen dieses Säugetier, von dem im besten der Fälle sie gehört haben, um zu sprechen, aber der nie sah bevor und kennt die Tatsache, daß sie von immer unserem Küstenrand leben, in speziellem in den Plätzen mit trockenen Felsen, wo man seine madrigueras, seins I kompletter Schutz herstellt.

Unser Freund wächst und er wird entwickelt. Wir sind in Anwesenheit eines Erwachsen-, starken und unabhängigenmannes. So viel ist es, also kann ich es von meinem Fenster sehen, wie es besuchte Zeitung durch ein chungunguita ist. bewegen Spiel und huiros und Felsen mit ihren so bestimmten Fähigkeiten zwischen. Zweifel paßt nicht verbundenen den. Und, in meiner Rolle des Vaters, werde ich verschoben. In Wirklichkeit verliert ein gänzlich einen Tag und Mittel, nachdem sieht er müde und hungrig aus. Es wird und zum duer einige Stunden zu mir eingezogen. Offensichtlich, war es gekreuztes „Chunguita“. Traum mit dem Sehen sie gehen ein Tag weg, zum einer Familie zu bilden; möglicherweise nahe meinen Felsen irgendwie zum sie, zu schützen fortzufahren. Die bestimmte Sache, ist, daß sie nur meine Träume sein würden.

Die ill-fated Tage von Oktober kamen an. Nachdem ein aktives Wochenende, an der Dämmerung eines Tages Montag, „Chunguito“ es nicht im täglichen Programm erscheint. Ich lasse Durchlaufminuten, bis ich sicher verlasse: etwas geschah ihm „Chunguito“. Ich ging zuerst durch Felsen es in seiner Sprache benennend, die während der so wundervollen Koexistenz erlernt hatte. Meine Schritte nehmen die Rate von meiner Verzweiflung. Pro Stunden, die ich nach es suche, beunruhigte und kreuzte allen Südbereich des Bades. Es ist bereits Stunde des Mittagessens und niemand hat es gesehen. Ich frage, wenn Hunde im Sektor sich gesehen haben, oder ob es etwas Umkippen gegeben hat. Aber nichts.
Ich verschlechtere mein untersuchendes am Nachmittag, bis jemand einem Licht mich gibt: „es gibt eine Art nahe hier, die chungungos gejagt hat“. Ich kann nicht glauben, daß es und ich beeinflußt werden, wenn man, daß es könnte, also nah denkt, einen Fleischfresser zu haben unsere. Tief atmen und ich gehen zum angezeigten Platz, in dem ich ihn meine Gefühle versteckend gegenüberstelle: „Heuen Sie viele jaivas durch diese Felsen? “, Frage ich ihn ab. Es nur Sitze mit seinem Kopf, Grund, warum ich zurückkomme, um zu ihm zu fragen: „Freund sind animalitos mit einer kostbaren Haut, die auf diese Weise leben“. Wenn, es zu mir mit aller Natürlichkeit sagt, „morgens descuere bis eins.“. Ich sterbe fast dort selben und mit vielem Schwierigkeit Profit, um zu ihm wieder zu fragen: „Was mit dem Körper tat“. Jetzt zu nur es paßt auf und möglicherweise vermutet etwas ich. In meinem Kopf geschieht es von alles; bis ich denke, um es anzuschlagen, aber ich bis zum Sekunden mich reflektiere und ich ziehe mich zu mir des Platzes zurück.

In der Rückholweise ist alles konfus. Ich wiederhole mich Zeit und Zeit wieder: Tier, wie Sie diese Geschichte der Liebe und der Anlieferung ohne Gleichgestelltes töten konnten. Zur Nacht fast schlief ich nicht, weil die Bilder von „Chunguito“ einem anderen Mal und Zeit wieder folgten und dachte, wie man nicht zurückgeht, um es aufzupassen; es sehen, mit dem „Coipa“ zu spielen, mein sheepdog, das mit großer Leidenschaft sie anderer Hunde schützte; , nicht zu seinem Lied der Liebe zu hören, bot das mich an, als, es von so kleinem streichelnd. Meine Freunde, créanme, meine Seele wurden nach neun Monaten einer gebildeten Traumwirklichkeit zerstört. Ich wurde vorbereitet, es zu sehen, zu seinem Leben im Meer, sogar zu dieser Außenseite zurückzugehen, die durch ein Auto in der Weise umwickelt wurde. Aber, durch God, nicht auf diese Weise. Nicht folglich.
Gekündigt vor der Berechtigung, zum Fleischfresser wurde der Haut seiner Adresse er konfisziert. Dieses war in einer hölzernen Verkleidung, behandelt Steinfeuer, Liste für seinen Prozeß des Trocknens prim.
Und, dieses war das Ziel von „Chunguito“. Wenn mir diese Linien geschrieben werden, geworden, um das Herz festzuziehen. Es wünschte daß alle, denen ein, das sie liest, wissen kann, daß dieser wundervolle Otter des Meeres von Chile zwischen uns lebt und das nur von uns, die, es abhängt, daß die Kinder unserer Kinder beginnen können, es zu kennen. Aus diesem Grund mein abgezehrter Shout, den WIR uns SCHÜTZEN UND WIR VERTEIDIGEN DIE CHUNGUNGOS, DIE SOGAR IN DEN CHILENISCHEN KÜSTEN LEBEN!

História de um Chungungo
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Berço em uma era real
de Ricardo Correa Chinchimen
do autor


da história um a manhã morna, nos primeiros dias do terceiro mês do ano do século novo, no fim do summery do tráfago em Maitencillo. Quando o banho retornou a sua calma, encontrou-me muito contente perto de ter empreendido para a primeira vez que um projeto da praia, a que baptized como “Multifield de Arena o Chungungo”. Minha observação permanente desse mamífero marinho maravilhoso, aquele habita das épocas remotas os roqueríos do banho, causados que não duvidou de modo que este projeto do incipiente do desenvolvimento litoral e do esporte faça exame de seu nome. Essa manhã, um vizinho bom, ao salvar a um Chungungo morrendo pequeno de que foi morrido pelos gulls que lhe tinham aberto já o couro de sua cabeça, recordou que tinha escutado daquela falou dos chungungos em uma praia próxima. Ao se chamar me, nonforgetfulness sua história: “seu você tem um depósito dos chungungos na praia”. De modo que? , Eu pedi astonished a ele. “É que eu o encontrei morrer e um para os conhecer bons”. Eu não duvidei um minuto, assim é que eu funcionei ao lugar e eu recebi “Chunguito” em meus braços. Era immovable, quase inoperante, com menos de um mês da vida. I inicíam então uma luta dura por sua vida, sem conhecimento mais grande, apenas por um computador e por um telefone, quando morreu sob o cubrecama de minha parte.


Desesperado, depois que os dez das chamadas e de conferências virtuais logo, procurando especializado veterinário, biólogos e mamantólogos, mim encontraram primeiramente um Yurgen Rotmann e a Gonzalo Medina, quem a mim as primeiras lições forneceram também e omens maus pelo viability de “Chunguito”, tomado cuidado de sua idade curta, o abandono de sua mãe, suas infecções e seu ferimento a maxilar, tudo que apresentou/indicou um retrato muito desanimador. Veterinário grande de Puchuncaví, Enrique Neumann do amigo, que confessed que tinha sabido nunca o chungungo, visitado para me ajudar freqüentemente e saber à evolução as feridas infected de “Chunguito”.

Soube já claramente neste momento que era na frente de um bebê do suckling, com um metabolism incredible, que forçasse quatro papas diários. Eu nunca esquecer-me-ei como se aqueceu acima em um recipiente do copo médio do leite do greda com um spoonful do mantequilla, as well as dentro uma pera do sacamoco, de que pareça em uma gaveta esquecida a casa, ele inicía a alimentação de “Chunguito”. Isto pareceu sido thankful enquanto seus sinais e mobilidade vitais aumentaram. Minha felicidade travada também. Conservam-no. Tudo era um vortex. Funcionou ao telefone, retornou aonde o paciente pequeno, visto que Anita veio completamente dos remédios e, fazendo a ponte do salvation para “Chungito”, me disse: “esta uma gota cada duas horas, as outras uma vez ao dia, azul do metileno? .éste e o outro”, tudo que absorveu todas minhas hora e energias. Sem pensar d, e em dias incertos imóveis, foi dedicado totalmente para recuperar “Chunguito”. Em tanto quanto, tudo que me disseram: “é muito difícil, você não se transforma esperanças, sem a mãe não pode viver”. Mas algo dentro do meu, quando redigido contemplando o, quando dormiu aquelas primeiras noites, me disse esse yes ele poderia. “Chunguito” pareceu, na uma mão, querer shout “mim quer viver”.

O mês de funcionamentos de abril, e agradecimentos médicos a seus distribuidor e cuidados, “Chunguito” começa a heal lentamente. Nós unblocked seu nariz na base da geléia líquida do petróleo, sua ferida na cabeça somos secados rapidamente, produto do pulverizador que se aplica ao Neumann veterinarian a ele. Nós começamos a fazer exame a “Chunguito” ao poza do mar a minha casa na frente de, onde aprecía seu ambiente todo o naturalness. Somente nós saimos para manipular seus dentes permanentes que mostram já, de tal maneira que fazem exame da posição mordida para correta. Os massages diários são-lhe feitos, após ter alimentado o com seu mamadera no leite.

Nós somos felizes com o “Chunguito”. Sobreviveu o abandono e suas feridas. Radiates a nós com seu vitality. Seus movimentos mais rápidos começam a ser suas do instinto do predador mostras diárias e. É preparado agora por uma vida independente. Sano e diário vitais, baixos da casa ao mar. E, de diversos madrigueras, escolhe viver em uma caverna natural do monte de minha casa. Eu v que para cruzar ao jornal a avenida do mar (costanera do banho com circulação grande) e fazem hopeles que a possibilidade de me ver a bobinou por um veículo. Mas, peculiar, mostra-nos sua inteligência fina: oteando da beira da maneira, cruza durante meses a rota, conservando sempre sua integridade. Aquele não é bastante e, entre que nos visitam, as recomendações levantam-se para proteger “Chunguito” da maneira. Cristián González, profissional do operador de câmara, traz até Maitencillo uma estrada, signboard oficial, do sentido do trânsito de Santiago, onde aparece a silhueta de uma lontra e de uma pequenas mais uma legenda diz para baixo a “precaução, cruzamento da lontra”. Nós somos contentments, porque os veículos fazem exame da precaução especial na zona indicada.

“Chunguito” faz a felicidade de o que batente para a ver. Os Grandpas, os papas e as crianças aprecíam sua presença, com sucesso obtendo a informação sobre seus natureza e comportamento. Souberam este mamífero, de que no mais melhor dos casos escutaram para falar, mas aquele nunca viu antes que e sabe o fato que vivem sempre de nossa borda litoral, em especial nos lugares com rochas secas onde estabelecer seus madrigueras, his refúgio completo de I.

Nosso amigo cresce e é desenvolvido. Nós estamos na presença de um macho do adulto, o forte e o independente. Tanto quanto é assim que eu posso vê-lo de minha janela como é jornal visitado por um chungunguita. O jogo e os huiros e as rochas com suas abilidades assim particulares movem-se no meio. A dúvida não cabe aquela acoplada. E, em meu rolo do pai, eu sou movido. De fato, um perde throughout um dia e meios, depois do qual parece tired e com fome. É alimentado e ao duer diversas horas a mim. Óbvio, era “Chunguita cruzado”. O sonho com vê-los parte um dia para dar forma a uma família; talvez perto de minhas rochas de algum modo para continuar protegendo as. A determinada coisa, é que seriam somente meus sonhos.

Os dias ill-fated de outubro chegaram. Depois que um fim de semana ativo, no alvorecer de um dia segunda-feira, “Chunguito” ele não aparece na rotina diária. Eu deixo minutos da passagem até que eu saa certo: algo aconteceu-lhe a “Chunguito”. Eu andei primeiramente por rochas que chamo o em sua língua que tinha aprendido durante o coexistence assim maravilhoso. Minhas etapas fazem exame da taxa de meu desperation. Por horas onde eu o procuro afligiu, cruzando toda a área sul do banho. É já hora do lunch e ninguém viu-o. Eu pergunto se os cães no setor se virem ou se houver algum virar. Mas nada.
Eu worsen meu investigatory na tarde até que alguém me dê a uma luz: “há um tipo próximo aqui que cace chungungos”. Eu não posso acreditar que e eu se afeta ao pensar de que poderia assim que próximo para ter um predador nossos. Profundamente respirar e eu vamos ao lugar indicado, onde eu o enfrento que esconde meus sentimentos: “Hay muitos jaivas por estas rochas? ”, Eu interrogate o. Ele somente assentos com sua cabeça, razão porque eu retorno para lhe perguntar: O “amigo é os animalitos com uma pele preciosa que vivem esta maneira”. Se, me disser com todo o naturalness, “no descuere da manhã a um.”. Eu morro quase lá mesmos e com muito lucro da dificuldade para perguntar-lhe outra vez: “O que fêz com o corpo”. Agora somente a está prestando-ele atenção, talvez suspeitando algo mim. Em minha cabeça acontece de tudo; até que eu pense para o golpear, mas eu refleto por segundos e eu aposento-me me do lugar.

Na maneira do retorno tudo é confused. Eu repito-me myself tempo e tempo outra vez: animal, como você poderia matar esta história do amor e da entrega sem igual. À noite, quase eu não dormi, porque as imagens de “Chunguito” seguiram outra uma vez e tempo outra vez e não pensei de como não retornar para prestar-lhe atenção; para vê-lo jogar com o “Coipa”, meu sheepdog que com fervor grande o protegeu de outros cães; para não escutar sua canção do amor, isso ofereceu-me ao caressing a de assim pequeno. Meus amigos, créanme, minha alma foram destruídos após nove meses de uma realidade feita ideal. Eu fui preparado para vê-lo retornar a sua vida no mar, mesmo a essa parte externa bobinada por um carro na maneira. Mas, por Deus, não esta maneira. Não assim.
Denounced antes da autoridade, ao predador a pele de seu endereço confiscated lhe. Isto estava em um painel de madeira, tratado do fogo de pedra, lista para seu processo de secar prim.
E, este era o alvo de “Chunguito”. Ao escrever-me estas linhas, tornadas para apertar o coração. Quis que tudo que um que os lêem pode saber que esta lontra maravilhosa do mar do Chile vive entre nós e que somente de nós que depende que as crianças de nossas crianças podem conhecer o. Para essa razão, meu shout que emaciated NÓS PROTEGEMOS E NÓS DEFENDEMOS OS CHUNGUNGOS QUE VIVEM MESMO NAS COSTAS CHILEAN!

History of a Chungungo
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Cradle in a Real History
Author Ricardo Correa
Chinchimen


Era a warm morning, in the first days of the third month of the year of the new century, at the end of tráfago summery in Maitencillo. While the bath returned to its calm, it found me very glad by to have undertaken for the first time a beach project, to which it had baptized like “Multifield de Arena the Chungungo”. My permanent observation of that wonderful marine mammal, that inhabits from remote times the roqueríos of the bath, caused that it did not doubt so that this incipiente project of coastal and sport development took its name. That morning, a good neighbor, when rescuing to a small dying Chungungo of which it was died by the gulls that already had opened the leather to him of their head, remembered that it had listened of that spoke of chungungos in a near beach. When calling to me, nonforgetfulness its story: “your you have a deposit of chungungos in the beach”. So that? , I asked astonished to him. “He is that I found one dying and you know them well”. I did not doubt a minute, thus it is that I ran to the place and I received to “Chunguito” in my arms. He was immovable, almost dead, with less of a month of life. I initiated then one hard fight by its life, without greater knowledge, just by a computer and a telephone, while he died under cubrecama of my piece.


Desperate, after tens of calls and virtual conferences soon, looking for veterinary specialized, biologists and mamantólogos, I found first a Yurgen Rotmann and to Gonzalo Medina, whom to me the first lessons also provided and bad omens by the viability of “Chunguito”, taken care of its short age, the abandonment of its mother, her infections and their injury to maxilar, everything which presented/displayed a very discouraging picture. Great friend veterinary of Puchuncaví, Enrique Neumann, who confessed that never she had known chungungo, visited to help and to know the evolution to me frequently the infected wounds of “Chunguito”.

It already knew clearly at this point that it was in front of a suckling baby, with an incredible metabolism, which forced four daily Popes. I will never forget as it warmed up in a container of greda average milk cup with a spoonful of mantequilla, as well as in a pear of sacamoco, that appeared in a drawer forgotten the house, it initiated the feeding of “Chunguito”. This it seemed been thankful as their vital signs and mobility increased. My happiness also caught. Would be able to save it. Everything was a vortex. He ran to the telephone, he returned where the small patient, whereas Anita came full from remedies and, making the bridge of salvation for “Chungito”, said to me: “this one drop every two hours, the others once to the day, the blue one of methylene? .éste and the other”, everything which absorbed all my time and energies. Without thinking it, and in still uncertain days, totally it was dedicated to recover to “Chunguito”. In as much, all they said to me: “it is very difficult, you do not become hopes, without the mother cannot live”. But something within my, when engrossed contemplating it, while it slept those first nights, said to me that yes it could. “Chunguito” seemed, on the other hand, to want to shout “I want to live”.

The month of April runs, and medical thanks to its manifold and cares, “Chunguito” begins to heal slowly. We have unblocked its nose on the basis of liquid petroleum jelly, its wound in the head is dried quickly, product of spray that applies to the veterinarian Neumann to him. We began to take to “Chunguito” to poza of sea to my house in front of, where it enjoys its environment all naturalness. Only we have left to manipulate their permanent teeth that already show, in such a way that they take the bitten position for a correct one. Daily massages are done to him, after feeding it with their mamadera on milk.

We are happy with “Chunguito”. It has survived the abandonment and its wounds. It radiates to us with its vitality. Their quicker movements begin to be every day and its instinct predator shows. Now it is prepared for an independent life. Vital, low Sano and every day from the house to the sea. And, of several madrigueras, it chooses to live in a natural cave of the hill of my house. I see it cross to newspaper the Avenue of the Sea (costanera of the bath with great circulation) and it makes hopeles the possibility of seeing to me coiled it by a vehicle. But, peculiarly, it shows his fine intelligence to us: oteando from the border of the way, it crosses during months the route, saving always its integrity. That is not enough and, between which they visit to us, the recommendations arise to protect to “Chunguito” of the way. Cristián González, cameraman professional, brings until Maitencillo a road, official signboard, of the Direction of the Transit of Santiago, where it appears the silhouette of a small otter and one more a legend down says “Precaution, otter crossing”. We are contentments, because the vehicles take special precaution in the indicated zone.

“Chunguito” makes the happiness of whatever stop to see it. Grandpas, Popes and children enjoy their presence, successfully obtaining information about their nature and behavior. They are knowing this mammal, of which in the best one of the cases they have listened to speak, but that never saw before and know the fact that they live from always our coastal edge, in special in places with dry rocks where to establish its madrigueras, his I complete refuge.

Our friend grows and he is developed. We are in the presence of an adult, strong and independent male. As much it is so I can see it from my window how it is visited newspaper by a chungunguita. Both play and huiros and rocks with their so particular abilities move between. Doubt does not fit that mated. And, in my roll of father, I am moved. In effect, one throughout loses a day and means, after which he appears tired and hungry. It is fed and to duer several hours to me. Obvious, it was crossed “Chunguita”. Dream with seeing them go away a day to form a family; perhaps near my rocks somehow to continue protecting them. The certain thing, is that they would only be my dreams.

The ill-fated days of October arrived. After an active weekend, at dawn of a day Monday, “Chunguito” it does not appear in the daily routine. I let pass minutes until I leave certain: something happened to him to “Chunguito”. I walked first by rocks calling it in its language that had learned during so wonderful coexistence. My steps take the rate from my desperation. Per hours I look for it distressed, crossing all the South area of the bath. It is already hour of lunch and nobody has seen it. I ask if dogs in the sector have seen themselves or if there has been some upsetting. But nothing.
I worsen my investigatory one in afternoon until somebody gives a light me: “there is a type near here that has hunted chungungos”. I cannot believe it and I am affected when thinking that it could so close have a predator ours. Deep breathing and I go to the indicated place, where I face it hiding my feelings: “ Hay many jaivas by these rocks? ”, I interrogate it. It only seats with its head, reason why I return to ask to him: “ Friend are animalitos with a precious skin that live this way”. If, it says to me with all naturalness, “in the morning descuere to one.”. I almost die there same and with much difficulty profit to ask to him again: “ What did with the body”. Now to only it is watching, perhaps suspecting something me. In my head it happens of everything; until I think to strike it, but I reflect by seconds and I retire to me of the place.

In the return way everything is confused. I repeat myself time and time again: animal, how you could kill this history of love and delivery without equal. To the night, almost I did not sleep, because the images of “Chunguito” followed one another time and time again and thought how not to return to watch it; to see it play with the “Coipa”, my sheepdog who with great fervor protected it of other dogs; not to listen to its song of love, that offered me when caressing it from so small. My friends, créanme, my soul was destroyed after nine months of a dream made reality. I was prepared to see it return to his life in the sea, even to that outside coiled by a car in the way. But, by God, not this way. Not thus.
Denounced before the authority, to the predator the skin of its address was confiscated him. This was in a wood panel, dealt with stone fire, list for its process of drying prim.
And, this one was the aim of “Chunguito”. When writing these lines, become to me to tighten the heart. It wanted that all that one that reads them can know that this wonderful otter of the sea of Chile lives between us and who only of us it depends that the children of our children can get to know it. For that reason, my emaciated shout WE PROTECT AND WE DEFEND THE CHUNGUNGOS THAT EVEN LIVE IN THE CHILEAN COASTS!

Historia av en Chungungo
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Vagga i en verklig historie
författareRicardo Correa
Chinchimen


Era per varm morgon, i de första dagarna av den tredje månaden av året av det nya århundradet, på avsluta av tráfagosummeryen i Maitencillo. Fördriva badet som gås tillbaka till dess stillhet, det grundar mig som mycket är glatt by för att ha företa sig för den första tiden som en strand projekterar, som den hade döpt till lika ”Multifield de Arena Chungungoen”. Min permanent observation av det underbara marin- däggdjur, det bebor från fjärrkontrolltider roqueríosna av badet som orsakas att den inte tvivlade, så att denna incipiente projekterar av kust-, och sportutveckling tog dess känt. Den morgon ett bra grann, när den räddade till litet dö Chungungo, som det dogs av av fiskmåsarna, som hade öppnat redan läder till honom av deras huvud, mindes att den hade lyssnat av det talade av chungungos i en near strand. När kalla till mig, nonforgetfulness dess berättelse: ”ditt har du en insättning av chungungos i stranden”. Så att? , Frågade jag förvånadt till honom. ”Är han att I grundar en som färgar och du vet dem som är väl”. Jag tvivlade inte ett minimalt, således är det att jag körde till förlägga och jag mottog ”Chunguito” i mitt beväpnar. Han var orubblig, nästan dött, med mindre av en månad av liv. Lappar initierat därefter ett hårt slagsmål I vid dess liv, utan mer stor kunskap som är rättvis vid en dator och en ringa, som stund han dog under cubrecama av mitt.


Desperat efter tio av appeller och faktiska konferenser snart, grundar när du söker efter veterinär- specialiserat, biologer och mamantólogos, I först en Yurgen Rotmann, och till Gonzalo Medina, som till mig de första kurserna g och bjöd också omens vid viabilityen av ”Chunguito” som tas omsorg av dess kort ålder, fostrar abandonmenten av dess, hennes infektioner, och deras skada till maxilar, allt, som framlade/, visade ett mycket nedslående föreställer. Den stora vännen som var veterinär- av Puchuncaví, Enrique Neumann, som bekänna att aldrig hon hade bekant chungungo, besökte för att hjälpa och veta evolutionen till mig vanligt de infekterade såren av ”Chunguito”.

Det visste redan på detta pekar klart att det var främre av dia behandla som ett barn, med en oerhörd ämnesomsättning, som tvingade fyra dagligen Popes. Jag ska glömmer aldrig, som det värmde upp i en behållare av gredagenomsnittet mjölkar kuper med en spoonful av mantequilla, as well as in en pear av sacamocoen, som visades i en enhet som glömdes huset, det som var initierat matningen av ”Chunguito”. Detta som den verkade vara tacksam, som deras livsviktiga tecken och rörlighet ökade. Min lycka fångade också. Skulle kan räddningen det. Allt var en virvel. Han körde till ringa, gick han var tillbaka den små tålmodig, eftersom Anita kom mycket från botar och, danande överbrygga av räddning för ”Chungito”, sade till mig: ”detta tappar varje två timmar, andra en gång till dagen, blåttet en av methylene? .éste och annan”, allt som absorberade alla min tid och energier. Utan tänkande var det och i stilla osäkra dagar, totalt det hängivet att återställa ”Chunguito”. I så mycket alla som de sade till mig: ”är det mycket svårt, dig blir inte hopp, utan fostra kan inte bo”. Men något inom mitt, när det fängslas beskåda det, stund den sovade de första på nätterna, sagt till mig det JA kunde det. ”Verkade Chunguito”, å ena sidan, för att önska att ropa ”mig önskar att bo”.

Månaden av April körningar och medicinskt tack till dess mångfaldigt och omsorgar, ”börjar Chunguito” att läka långsamt. Vi har oblockerat dess näsa på basen av vätskevaselin, dess sår i huvudet torkas snabbt, produkten av sprej som applicerar till den veterinär- Neumannen till honom. Vi började att ta till ”Chunguito” till pozaen av havet till mitt hus framme av, var det tycker om dess miljö all naturalness. Vi endast har lämnat för att behandla deras permanent tänder, som visar redan, in sådan långt att de tar biten placerar för korrekt. Dagligen göras massagear till honom, når du har matat det med deras mamadera, mjölkar på.

Vi är lyckliga med ”Chunguito”. Det har fortlevt abandonmenten och dess sår. Det utstrålar till oss med dess vitalitet. Deras mer snabba förehavanden börjar att vara dagliga och dess instinktrovdjurshows. Nu är det förberett för ett oberoende liv. Livsviktig låg Sano och dagligt från huset till havet. Och av flera madrigueras, väljer det att bo i en naturlig grotta av kullen av mitt hus. Jag ser att det att korsa till tidningen avenyn av havet (costaneraen av badet med stor cirkulation) och den gör hopeles som möjligheten av att se till mig rullade ihop den vid ett medel. Men besynnerligt, visar det hans fina intelligens till oss: oteandoen från gränsa av långt, korsar det under månader rutten, besparing alltid dess fullständighet. Det är inte nog, och, som de besöker mellan till oss, uppstår rekommendationerna för att skydda ”Chunguito” av långt. Cristián González, den yrkesmässiga cameramanen, kommer med till Maitencillo en väg, officiell signboard, av riktningen av genomresa av Santiago, var den verkar som om silhouetten av en liten utter och en en legend besegrar mer något att säga ”försiktighet, utterkorsningen”. Vi är belåtenhetar, därför att den speciala försiktigheten för medeltaken i indikerad zonplanerar.

”Gör Chunguito” lyckan av, allt vad stopp som ser den. Morfäder, Popes och barn tycker om deras närvaro och lyckat att erhålla information om deras natur och uppförande. De vet detta däggdjur, som i det bäst av fallen de har lyssnat för att tala av, men det sågar för och vet aldrig att faktumet att de bor från alltid vårt kust- kanta, i specialt bitvis med torrt vaggar var att upprätta dess madrigueras, his den färdiga fristaden för I.

Vår vän växer, och han framkallas. Vi är i närvaroen av en vuxen, stark och oberoende manlig. Så mycket är det, så jag kan se det från mitt fönster hur det är den besökte tidningen vid en chungunguita. Både lek och huiros och vaggar med deras så särskilda kapacitetsflyttning between. Tvivel inte passformen som parade ihop. Och i min rulle av fadern, rörd I-förmiddag. I verkställa, en alltigenom förlorar en dag och hjälpmedel, som han verkar trött och hungrig efter. Det matas och till duer flera timmar till mig. Tydligt var det korsade ”Chunguita”. Drömmen med att se dem går bort en dag som bildar en familj; kanske nära mitt vaggar somehow för att fortsätta skydda dem. Det bestämda tinget, är att de skulle är endast min drömmar.

De ill-fated dagarna av Oktober ankom. Efter en aktiv har tillbringat veckoslutet, på gryning av en dag Måndag, ”Chunguito”, visas den inte i den rutinmässiga dagstidningen. Jag låter för att passera noterar, tills jag lämnar bestämt: något händde till honom till ”Chunguito”. Jag gick vid vaggar först att kalla det i dess språk som hade lärt under så underbar samlevnad. Mitt kliver taken klassa från min desperation. Per timmar söker efter jag bedrövat det och att korsa alla södra område av badet. Det är redan timmen av lunch, och inget har sett det. Jag frågar, om hundkapplöpningen i sektoren har sett sig, eller om det har finnas något förarga. Men ingenting.
Jag försämrar mitt investigatory i eftermiddag, tills någon ger ett ljust mig: ”finns det en typ nära här som har jagat chungungos”. Jag kan inte tro det, och I-förmiddagen påverkade när tänkande, som den kunde så ha tätt en vår rovdjur. Djup andning och jag går till indikerad förlägger, var jag vänder mot den som döljer min känslor: ”Hö som många jaivas vid dessa vaggar? ” Förhör jag det. Det placerar endast med dess huvud, resonerar varför jag går tillbaka för att fråga till honom: ”Är vännen animalitos med ett dyrbart flår, att levande hitåt”. Om det något att säga till mig med all naturalness, ”i morgondescueren till en.”. Jag dör nästan där samma och med mycket svårighetsvinst för att fråga till honom igen: ”Vad gjorde med förkroppsliga”. Nu till den endast är att hålla ögonen på som misstänker kanske något mig. I mitt huvud händer det av allt; till I-funderare reflekterar att slå den, men mig understöder by, och jag avgår till mig av förlägga.

I returen långt är allt förvirrat. I tid för repetition jag själv och tid igen: djur, hur du kunde döda denna historia av förälskelse och leveransen utan jämlike. Till natten nästan sovade jag inte, därför att avbildar av ”Chunguito” följde en en annan tid och tid igen och tänkte hur man går till klockan den tillbaka; att se det leka med ”Coipaen”, min sheepdog som med stort glöd skyddade det av annan hundkapplöpning; att inte lyssna till dess song av förälskelse erbjöd det mig, när det smekte den från så litet. Min vänner, créanme, min soul förstördes efter nio månader av en dröm- gjord verklighet. Jag var förberedd att se det gå tillbaka till hans liv i havet, även till den yttersida som långt rullades ihop av en bil i. Men vid Gud, inte hitåt. Inte thus.
Skarpt kritisera för myndigheten, till rovdjuret som flå av dess tilltalar, beslagtogs honom. Detta var i en wood panel som handlades med stenen, avfyrar, listar för dess processaa av prim uttorkning.
Och denna var syftet av ”Chunguito”. När handstil som dessa fodrar, blivet till mig för att dra åt hjärtan. Det önskade att alla som en, som läser dem, kan veta, att denna underbara utter av havet av Chile bor mellan oss och som endast av oss som, det beror att barnen av våra barn kan få veta det. Därför mitt tärda rop som VI SKYDDAR, OCH VI FÖRSVARAR CHUNGUNGOSEN SOM ÄVEN LEVANDE I CHILENARE SEGLAR UTMED KUSTEN!

История Chungungo
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Вашгерд в реальной эре
Рикардо Correa Chinchimen
автора


истории теплое утро, в первых днях третьего месяца года нового столетия, на конце summery tráfago в Maitencillo. Пока ванна возвратила к своему затишью, она считала меня очень радостно мимо предпринимать for the first time проект пляжа, к которому она окрестило как «Multifield de Арена Chungungo». Мое постоянное замечание того чудесного морского mammal, того обитает в от дистанционных времен причиненных roqueríos ванны, что оно не усомнилось так НОП этот проект incipiente развития прибрежных и спорта принял свое имя. То утро, хороший сосед, спаша к малому умирая Chungungo of which умерлось gulls которые уже раскрыли кожу к ему их головки, вспомнило что она послушала того поговорила chungungos в близком пляже. Вызывая к мне, nonforgetfulness свой рассказ: «ваш вы имеете залемь chungungos в пляже». Так НОП? , Я спросил после того как я удивлян к ему. «Он что я нашел умирать и вас одного для того чтобы знать их хорошие». Я не усомнился минута, таким образом он что я побежал к месту и я получил «Chunguito» в моих рукоятках. Он был immovable, почти мертво, с из месяца жизни. Iий начало после этого одну трудную драку к своя жизнь, без большого знания, как раз компьютером и телефоном, пока он умер под cubrecama моей части.


Отчаянно, после того как 10 звоноков и фактически конференций скоро, ища ветеринарно специализировать, biologists и mamantólogos, я нашли сперва Yurgen Rotmann и к Gonzalo Medina, которое я первые уроки также снабдили и плохие предзнаменования выживаемостью «Chunguito», позабочено о свое скоро время, затерянность своей мати, ее инфекции и их ушиб к maxilar, все которое представило/показало очень обескураживая изображение. Большой veterinary друга Puchuncaví, Enrique Neumann, которое призналось что никогда она не имела известное chungungo, посещенного для того чтобы помогать и знать развитию к мне част зараженные раны «Chunguito».

Оно уже знало ясно с этой точки зрения что оно было перед младенцем сосунка, с неимоверным метаболизмом, который принудил 4 ежедневных Popes. Я никогда не буду забывать как оно нагревал в контейнере чашки молока greda средней с spoonful mantequilla, также, как внутри груша sacamoco, которой появилась в забытый ящик дому, оно проводил подавать «Chunguito». Это оно показалось, котор будут thankful по мере того как их существенные знаки и удобоподвижность увеличили. Мое также уловленное счастье. Сохраньте его. Все был вортекс. Он побежал к телефону, он возвратил где малый пациент, тогда как Anita пришло вполне от выходов и, делая мост спасения для «Chungito», сказало к мне: «это одно падение каждые 2 часа, другие раз к дню, голубой одному из метилена? .éste и другое», все которое поглотило все мои время и энергии. Без думать оно, и в неподвижных неуверенных днях, полно оно было предназначено для того чтобы взять «Chunguito». В как много, все, котор они сказали к мне: «очень трудно, вы не будет упованиями, без мати не может жить». Но что-то в пределах моего, engrossed предусматривающ его, пока оно спало те первые ночи, сказал к мне тот утвердительный ответ оно смогло. «Показалось, что, с другой стороны, хотело Chunguito» крикнуть «я хочет жить».

Месяц бегов в Эйприл, и медицинские спасибо свои коллектор и внимательности, «Chunguito» начинает излечивать медленно. Мы разблокировали свой нос on the basis of жидкостный студень петролеума, своя рана в головке высушены быстро, продукт брызга который применяется к зооветеринарному Neumann к ему. Мы начали принимать к «Chunguito» к poza моря к моей дому перед, где она наслаждается своей окружающей средой все naturalness. Только мы выходили для того чтобы манипулировать их постоянные зубы уже показывают, in such a way that они принимают сдержанное положение для правильно одного. Ежедневные массажи сделаны к ему, после подавать оно с их mamadera на молоке.

Мы счастливы с «Chunguito». Оно выдерживало затерянность и свои раны. Оно излучает к нам с своей витальностью. Их более быстро движениями начинают быть свои инстинкта хищника выставки ежедневных и. Теперь оно подготовлено на независимо жизнь. Существенные, низкие Sano и ежедневно от дома к морю. И, нескольких madrigueras, оно выбирает жить в естественном подземелье холма моей дома. Я вижу он пересечь к газете бульвар моря (costanera ванны с большой циркуляцией) и она делает hopeles, котор возможность видеть к мне свернула спиралью ее кораблем. Но, специфически, оно показывает его точную сведению к нам: oteando от граници дороги, оно пересекает во время месяцев трассу, сохраняя всегда свою герметичность. То не достаточно и, между которым они посещает к нам, рекомендации возникают для того чтобы защитить «Chunguito» дороги. Cristián González, профессионал cameraman, не принести до Maitencillo дорогу, официальное signboard, направления перехода Santiago, где оно появляется силуэт малых выдры и одного больше сказание вниз говорит «меру предосторожности, скрещивание выдры». Мы будем довольствами, потому что корабли принимают специальную меру предосторожности в показанной зоне.

«Chunguito» делает счастье любой стоп, котор нужно увидеть его. Grandpas, Popes и дети наслаждаются их присутсвием, успешно получающ информацию о их природе и поведении. Они знают этот mammal, of which в самое лучшее одном из случаев они слушали для того чтобы поговорить, но то никогда видело прежде чем и не знает факт что они живут от всегда нашего прибрежного края, в специальной в местах с сухими утесами где установить свои madrigueras, его убежище I вполне.

Наш друг растет и он начат. Мы in the presence of мужчина взрослого, сильных и независимо. Как много оно поэтому я могу увидеть его от моего окна как это будет посещенной газетой chungunguita. И игра и huiros и утесы с их настолько определенными способностями двигают. Сомнение не приспосабливает сопрягаемое то. И, в мой крен отца, я двинут. In effect, одно повсюду теряет день и середины, after which он кажется утомленным и голодным. Оно подано и к duer несколько часов к мне. Очевидно, это было пересеченным «Chunguita». Сновидение с видеть их идет прочь день для того чтобы сформировать семью; возможно почти мои утесы как-то, котор нужно продолжать защитить их. Некоторая вещь, что они только были моими сновидениями.

Ill-fated дни от октября приехали. После того как активно викэнд, на рассвете дня понедельника, «Chunguito» оно не появляется в ежедневный режим. Я препятствую минутам пропуска до тех пор пока я не выйти уверенн: что-то случилось к ему к «Chunguito». Я погулял сперва утесами вызывая его в своем языке выучил во время настолько чудесного coexistence. Мои шаги принимают тариф от моего отчаяния. В часы, котор я ищу оно огорчил, пересекающ полностью южную зону ванны. Будет уже часом обеда и никто видело его. Я спрашиваю если собаки в участке видели или если некоторый осаживать. Но ничего.
Я ухудшаю мое investigatory одно в после полудня до тех пор пока кто-нибудь не дать свету меня: «будет тип ближайше здесь охотился chungungos». Я не могу верить и я повлияно на думая что он смог поэтому близко для того чтобы иметь хищника ours. Глубоко дышать и я идем к показанному месту, где я смотрю на его пряча мои ощупывания: «Hay много jaivas этими утесами? », Я опрашиваю его. Оно только места с своей головкой, причиной почему я возвращаю для того чтобы спросить к ему: «Друг будет animalitos с драгоценной кожей живут эта дорога». Если, оно говорит к мне с всем naturalness, то «в descuere утра до одно.». Я почти умираю там такие же и с много профитом затруднения для того чтобы спрашивать к ему снова: «Сделало с телом». Теперь к только ему наблюдает, возможно подозрюющ что-то я. В моей головке оно случается всего; до тех пор пока я не подумать для того чтобы поразить его, но я отражаю к секунды и я выбываю к мне места.

В возвращенной дороге все confused. Я повторяю time and time again: животное, как вы смогли убить эту историю влюбленности и поставки без равного. К ноче, почти я не спал, потому что изображения «Chunguito» следовали за одним другим time and time again и не думал как не возвратить для того чтобы наблюдать его; увидеть, что оно сыграло с «Coipa», мое sheepdog которое с большим fervor защитило его других собак; не слушать к своей песне влюбленности, то предложило меня лаская ее от настолько малого. Мои друзья, créanme, моя душа были разрушены после 9 месяцев мечт сделанной реальности. Я был подготовлен увидеть, что оно возвратило к его жизни в море, даже к тому снаружи свернутому спиралью автомобилем в дороге. Но, Богом, не эта дорога. Таким образом.
Я денонсирована перед авторитетом, к хищнику кожа своего адреса была конфискована ему. Это находилось в деревянной панели, общанной с каменным пожаром, списком для своего процесса сушить первичного.
И, это одно было целью «Chunguito». PRI писании этих линий, котор стали к мне для того чтобы затянуть сердце. Оно хотело что все читают их можно знать что эта чудесная выдра моря Чили живет между нами и только нас, котор она зависит что дети наших детей могут получить, что знали ее. Для той причины, мо emaciated окрик, котор МЫ ЗАЩИЩАЕМ И МЫ ЗАЩИЩАЕМ CHUNGUNGOS КОТОРЫЕ ДАЖЕ ЖИВУТ В ЧИЛИЙСКИХ СВОБОДНЫХ ПОЛЕТАХ!

Geschiedenis van een Chungungo
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Wieg in een Echte Auteur
Ricardo Correa Chinchimen
Era


van de Geschiedenis een warme ochtend, in de eerste tijd van de derde maand van het jaar van de nieuwe eeuw, aan het eind van tráfago summery in Maitencillo. Terwijl het bad op zijn rust terugkwam, vond het me blij langs zeer om een strandproject voor het eerst ondernomen te hebben, waaraan het als „Multifield DE Arena Chungungo“ had gedoopt. Mijn permanente observatie van dat prachtige mariene zoogdier, dat van verre tijden in roqueríos van het bad woont, veroorzaakte dat het niet betwijfelde zodat dit incipienteproject van kust en sportontwikkeling zijn naam nam. Die ochtend, een goede buur, toen het redden aan het kleine sterven Chungungo waaraan het door gulls was gestorven die reeds het leer voor hem van hun hoofd hadden geopend, herinnerde dat het van dat sprak van chungungos in een dichtbijgelegen strand had geluisterd. Wanneer het roepen aan me, nonforgetfulness zijn verhaal: „uw hebt u een storting van chungungos in het strand“. Zodat? , vroeg ik verbaasd aan hem. „Hij is dat ik één vond stervend en u kent hen goed“. Ik betwijfelde geen minuut, dus is het dat ik aan de plaats liep en ik ontving aan „Chunguito“ in mijn wapens. Hij was onwrikbaar, bijna dood, met minder van een maand van het leven. Ik stelde toen één harde strijd door zijn leven, zonder grotere kennis in werking, enkel door een computer en een telefoon, terwijl hij onder cubrecama van mijn stuk stierf.


Wanhopig, na tientallen die vraag en virtuele conferenties spoedig, veterinaire gespecialiseerd, biologen en mamantólogos zoeken, vond ik eerst een Yurgen Rotmann en aan Gonzalo Medina, die aan me de eerste lessen ook en slechte omens door de uitvoerbaarheid van „Chunguito“ verstrekten, die zijn korte tijd wordt behandeld, het verlaten van zijn moeder, haar besmettingen en hun verwonding aan maxilar, alles die/getoond een zeer ontmoedigend beeld voorstelde. De grote vriend veterinair van Puchuncaví, Enrique Neumann, die bekende dat nooit zij chungungo had gekend, bezocht om de evolutie vaak te helpen en te kennen aan me de besmette wonden van „Chunguito“.

Het wist duidelijk reeds op dit punt dat het voor een zuigelingsbaby, met een ongelooflijk metabolisme was, dat vier dagelijkse Pausen dwong. Ik zal nooit aangezien het in een container van kop van de greda de gemiddelde melk met spoonful van mantequilla opwarmde, evenals in een peer van sacamoco, die in een lade vergeten het huis verscheen vergeten, stelde het het voeden van „Chunguito in werking“. Dit het scheen dankbaar als hun essentiële tekens en de mobiliteit steeg. Mijn ook gevangen geluk. Bewaren het zou kunnen. Alles was een draaikolk. Hij liep aan de telefoon, keerde hij terug waar de kleine patiënt, terwijl Anita hoogtepunt uit remedies en kwam, makend de brug van redding voor „Chungito“, aan me zei: „deze één daling om de twee uren, anderen eens aan dag, blauwe één van methylene? .éste en andere“, alles die al mijn tijd en energieën absorbeerde. Zonder het, en in nog onzekere dagen te denken, totaal werd het gewijd om aan „Chunguito“ terug te krijgen. In zoals veel, allen zeiden zij aan me: „het is zeer moeilijk, wordt u geen hoop, zonder de moeder kan leven niet“. Maar iets binnen mijn, toen het in beslag genomen overwegen van het, terwijl het die eerste nachten sliep, aan me zei dat ja het kon. „Chunguito“ scheen, enerzijds, willen schreeuwen „ik wil leven“.

De maand looppas van April, en medisch dankzij zijn verzamelleiding en zorgen, „Chunguito“ begint langzaam te helen. Wij hebben zijn neus op basis van vloeibare aardoliegelei gedeblokkeerd, is zijn wond in het hoofd snel droog, product van nevel dat op veterinaire Neumann aan hem van toepassing is. Wij begonnen aan „Chunguito“ aan poza van overzees aan mijn huis voor te nemen, waar het van zijn milieu al naturalness geniet. Slechts hebben wij weggegaan om hun permanente tanden te manipuleren die reeds tonen, zodanig dat zij een gebeten standpunt voor correcte innemen. De dagelijkse massages worden gedaan aan hem, na het voeden van het met hun mamadera op melk.

Wij zijn gelukkig met „Chunguito“. Het heeft het verlaten en zijn wonden overleefd. Het straalt aan ons uit met zijn vitaliteit. Hun snellere bewegingen beginnen dagelijks te zijn en zijn instinctroofdier toont. Nu wordt het voorbereid op het onafhankelijk leven. Essentiële, lage Sano en dagelijks van het huis aan het overzees. En, van verscheidene madrigueras, verkiest het om in een natuurlijk hol van de heuvel van mijn huis te leven. Ik zie het aan krant de Weg van het Overzees (costanera van het bad met grote omloop) kruisen en het maakt hopeles de mogelijkheid om aan me te zien rolde het door een voertuig. Maar vreemd genoeg, toont het zijn fijne intelligentie aan ons: oteando van de grens van de manier, het kruist tijdens maanden de route, altijd bewarend zijn integriteit. Dat is niet genoeg en, tussen die zij aan ons bezoeken, doen de aanbevelingen zich om aan „Chunguito“ van de manier te beschermen voor. Cristián Gonzalez, cameramanberoeps, brengt tot Maitencillo een weg, officieel uithangbord, van de Richting van de Doorgang van Santiago, waar het het silhouet van een kleine otter lijkt en één een legende meer neer „Voorzorgsmaatregel zegt, otter die“ kruist. Wij zijn tevredenheid, omdat de voertuigen speciale voorzorgsmaatregel in de vermelde streek nemen.

„Chunguito“ maakt het geluk van het einde om het te zien. Grandpas, de Pausen en de kinderen genieten van hun aanwezigheid, met succes verkrijgend informatie over hun aard en gedrag. Zij kennen dit zoogdier, waarhebben geluisterd te spreken van in beste één van de gevallen zij om, maar dat nooit saw vóór en het feit dat zij van altijd onze kustrand leven, in speciaal in plaatsen met droge rotsen te kennen waar te om zijn madrigueras, zijn volledig toevluchtsoord van I te vestigen.

Onze vriend groeit en hij wordt ontwikkeld. Wij zijn in aanwezigheid van een volwassen, sterk en onafhankelijk mannetje. Aangezien veel het is zodat ik het van mijn venster kan zien hoe het bezochte krant door een chungunguita is. Zowel bewegen het spel als huiros en de rotsen met hun zo bijzondere capaciteiten zich tussen. De twijfel past gekoppeld dat niet. En, in mijn broodje van vader, word ik bewogen. Inderdaad, verliest door een dag en een middel, waarna lijkt hij vermoeid en hongerig. Het wordt gevoed en aan duer verscheidene uren aan me. Duidelijk, was het gekruiste „Chunguita“. De droom met het zien van hen gaat een dag weg om een familie te vormen; misschien dichtbij mijn rotsen op de een of andere manier blijven beschermend hen. Het bepaalde ding, is dat zij slechts mijn dromen zouden zijn.

De ill-fated dagen van Oktober kwamen aan. Na een actief weekend, bij dageraad van een dagMaandag, „Chunguito“ het verschijnt niet in de dagelijkse routine. Ik liet pasnotulen tot ik bepaald wegga: iets gebeurde aan hem aan „Chunguito“. Ik liep eerst door rotsen die het roepen in zijn taal die tijdens zo prachtige coëxistentie had geleerd. Mijn stappen nemen het tarief van mijn wanhoop. Per uren die ik het heb gezocht verontrustte, kruisend al gebied van het Zuiden van het bad. Het is reeds uur van lunch en niemand heeft het gezien. Ik vraag of hebben de honden in de sector zich gezien of of zijn er wat het verstoren geweest. Maar niets.
Ik vererger mijn onderzoeks in middag tot somebody licht me geeft: „er is dichtbij hier een type dat chungungos“ heeft gejaagd. Ik kan het geloven niet en ik word beïnvloed wanneer het denken dat het roofdier kon zo dicht hebben van ons. Diep ademend en ik ga naar de vermelde plaats, waar ik onder ogen het zie die mijn gevoel verbergt: „Hooi vele jaivas door deze rotsen? “, ondervraag ik het. Het slechts zetels met zijn hoofd, reden waarom ik om aan hem terugkeer te vragen: De „vriend is animalitos met een kostbare huid die deze manier“ leven. Als, het aan me met al naturalness zegt, „in de ochtend descuere aan.“. Ik sterf bijna daar zelfde en met veel moeilijkheidswinst aan hem opnieuw te vragen: „Wat met het lichaam“ deed. Nu aan slechts let op het, misschien verdenkend iets me. In mijn hoofd gebeurt het van alles; tot ik denk om het te slaan, maar ik denk tegen seconden na en ik trek me aan me terug van de plaats.

Op de terugkeermanier waarop is alles verward. Ik herhaal me telkens weer: dier, hoe u deze geschiedenis van liefde en levering zonder gelijke kon doden. Aan de nacht, bijna sliep ik niet, omdat de beelden van „Chunguito“ telkens weer en elkaar hoe niet volgden dachten terugkeren om op het te letten; om het te zien met „Coipa“ spelen, mijn herdershond die met grote heftigtheid het van andere honden beschermde; om aan zijn lied van liefde te luisteren niet, dat me toen het strelen van het van zo klein aanbood. Mijn vrienden, créanme, werden mijn ziel vernietigd na negen maanden van een droom gemaakt tot werkelijkheid. Ik was bereid om het te zien op zijn leven in het overzees, zelfs aan die buitenkant terugkomen die door een auto op de manier wordt gerold. Maar door God, niet deze manier. Niet zo.
Aan de kaak gesteld vóór het gezag, aan het roofdier werd de huid van zijn adres in beslag genomen hem. Dit was in een houten paneel, behandelde steenbrand, lijst voor zijn prim proces te drogen om.
En, dit één was het doel van „Chunguito“. Wanneer het schrijven van deze lijnen, word aan me om het hart aan te halen. Het wilde dat al dat die hen leest kan weten dat deze prachtige otter van het overzees van Chili tussen ons leeft en die slechts van ons het afhangt dat de kinderen van onze kinderen kunnen krijgen om het te kennen. OM DIE REDEN, MIJN UITGEMERGELDE SCHREEUW DIE WIJ HEBBEN BESCHERMD EN WIJ VERDEDIGEN CHUNGUNGOS DIE ZELFS LEVEN IN DE CHILEENSE KUSTEN!

تاريخ من [شنغنغو]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
مهد في حقيقيّة تاريخ
مؤلفة [ريكردو] [كرّا]
[شنشمن]


عصر [ا] صباح دافئة, في الأيام أولى من الشهر ثالثة من السنة من القرن جديدة, في النهاية من [ترفغو] [سومّري] في [ميتنسلّو]. بينما الحمام رجع إلى هدوءه, أسّسني هو جدّا سعيدة جانبا أن يتلقّى ب قام [فور ث فيرست تيم] شاطئ مشروع, إلى أيّ هو كان قد عمّد مثل "[مولتيفيلد] [د] [أرنا] [شنغنغو]". يسكن بطاقتي دائمة من أنّ [مرين ممّل] رائعة, أنّ من أوقات بعيد ال [روقوروس] من الحمام, يسبّب أنّ هو لم يشكّ [س ثت] هذا [إينسبينت] مشروع من ساحليّة ورياضة تطوير أخذ اسمه. أنّ صباح, جار جيّدة, عندما ينقذ إلى صغيرة يصبغ [شنغنغو] [أف وهيش] متت هو كان بالنورس فجّ أنّ سابقا كان قد فتح الجلد إلى ه من رأسهم, تذكّر أنّ هو كان قد استمع من أنّ تكلّم من [شنغنغس] في شاطئ قريبة. عندما يدعو إلى ي, [نونفورجتفولنسّ] قصته: "ك يتلقّى أنت راسب ال [شنغنغس] في الشاطئ". [س ثت]? , سأل أنا يدهش إلى ه. "هو أنّ أسّس أنا واحدة يصبغ وأنت عرفتهم جيّدة". أنا لم أشكّ دقيقة, لذلك هو أنّ ركض أنا إلى المكان وأنا استلمت أن "[شنغيتو]" في [أرمس] ي. هو كان منتقلة, تقريبا ميّتة, مع بعض من شهر الحياة. [إي] يبدأ بعد ذلك واحدة يستعصي معركة بحياته, دون معرفة عظيمة, فقط بحاسوب وهاتف, بينما هو مات تحت [كبركما] من قطعتي.


يائسة, عقب أسّس [تن] من دعوات و [فيرتثل كنفرنس] قريبا, يفتّش بيطريّة يختصّ, عالم الأحياء و [ممنتلوغس], أنا أولى [يورجن] [روتمنّ] وإلى [غنزلو] مدينة, الّذي إلى ي الدروس أولى أيضا زوّدوا وبشائر سيّئة بالحيوية من "[شنغيتو]", يأخذ عناية من عمره قصيرة, الهجر من أمه, تلوثاته وإصابتهم إلى [مإكسيلر], كلّ شيء أيّ قدّم/عرض جدّا يثبّط صورة. عظيمة صديقة بيطريّ [بوشنكف], [إنريقو] [نيومنّ], الذي اعترف أنّ أبدا كان هو قد عرف [شنغنغو], يزار أن يساعد وأن يعرف التطور إلى ي غالبا ال يعدى أجراح من "[شنغيتو]".

هو سابقا عرف بوضوح [أت ثيس بوينت] أنّ كان هو أمام [سوكلينغ] طفلة, مع أيض غيرمعقول, أيّ أجبر أربعة أبهات يوميّة. أنا أبدا سأنسى ك هو أحمى في وعاء صندوق من [غردا] معدّلة لبن فنجان مع [سبوونفول] من [منتقويلّا], [أس ولّ س] داخل كم ال [سكموك], أنّ ظهر في ساحبة نسيت المنزل, هو يبدأ ال يغذّي من "[شنغيتو]". هذا بدا هو يكون شاكرة بما أنّ هم حيويّة إشارات وحركية زادوا. مسك سعادتي أيضا. كنت يمكن أن ينقذ هو. كلّ شيء كان دوامة. هو ركض إلى الهاتف, رجع هو حيث المريضة صغيرة, حيث أنّ [أنيتا] أتى تماما من علاجات و, يجعل الجسر من إنقاذ ل "[شنجتو]", قال إلى ي: "هذا واحدة قطرة كلّ اثنان ساعات, الأخرى مرّة إلى اليوم, الزرقاء واحدة من مثيلين? [.ست] والأخرى", كلّ شيء أيّ امتصّ كلّي وقت وطاقات. دون يفكّر هو, وفي أيام ساكنة غير متأكّد, تماما كرّست هو كان أن يستردّ أن "[شنغيتو]". في مثل كثير, كلّ هم قالوا إلى ي: "هو جدّا يصعب, أنت لا يصبح أمل, دون الأم يستطيع لا يعيش". Pero某事mi， Al被吸收的contemplarlo里面， mientras dormía esas primeras noches，我decía本身podía。 "بدا [شنغيتو]", [أن ث ون هند], أن يريد أن يصيح "أنا أريد أن يعيش".

الشهر من أبريل - نيسان أشواط, وشكور طبيّة إلى ه مشعب وعنايات, "يبدأ [شنغيتو]" أن يشفي ببطء. نحن قد أطلقنا أنفه [أن ث بسس وف] سائلة بترول جلاتين, جرحه في الرأس نشّفت سريعا, منتوج الرذاذ أنّ يطبّق إلى [نيومنّ] بيطريّة إلى ه. نحن بدأنا أن يأخذ إلى "[شنغيتو]" إلى [بوزا] البحر إلى منزلي أمام, حيث هو يستمتع بيئته كلّ [نتثرلنسّ]. فقط قد ترك نحن أن يعالج أسنهم دائمة أنّ سابقا يبدي, بحيث هم يأخذون ال يعضّ موقعة ل يصحّ واحدة. أتمّت تدليكات يوميّة إلى ه, بعد يغذّي هو مع [ممدرا] هم على لبن.

نحن سعيدة مع "[شنغيتو]". هو قد بقي الهجر وأجراحه. هو يشعّ إلى نا مع حيويته. يبدأ حركاتهم سريعة أن يكون يوميّة وه غريزة مفترسة أعراض. الآن أعدّت هو لحياة مستقلّة. حيويّة, [سنو] منخفضة ويوميّة من المنزل إلى البحر. و, من عدّة [مدريغرس], يختار هو أن يعيش في كهف طبيعيّة من التل من منزلي. أنا أرى يجعل هو عبرت إلى جريدة الجادّة من البحث ([كستنرا] من الحمام مع دوران عظيمة) وهو [هوبلس] الإمكانية من يرى إلى ي لفّ هو بعربة. غير أنّ, بصفة خاصّة, يبدي هو ذكاءه دقيقة إلى نا: [أتندو] من الحافة من الطريق, يعبر هو أثناء شهور الطريق, ينقذ دائما نزاهته. أنّ ليس كافي و, بين أيّ هم يزورون إلى نا, ينشأ التوصيات أن يحمي أن "[شنغيتو]" من الطريق. يحضر [كريستين] [غنزلز], مصوّر سينمائيّ محترفة, حتّى [ميتنسلّو] طريق, لوحة رسميّة, من الاتّجاه من العمليّة عبور سانتياغو, حيث هو يظهر المظلّلة من قضاعة صغيرة وواحدة أكثر أسطورة إلى أسفل يقول "إحتياط, قضاعة تقاطع". نحن رضاء, لأنّ العربات يأخذون إحتياط خاصّة في ال يشار منطقة.

"يجعل [شنغيتو]" السعادة من أيّما موقف أن يرى هو. يستمتع [غرندبس], أبهات وأطفال وجودهم, بنجاح ينال معلومة حول هم طبيعة وتصرف. هم يعرفون هذا حيوان ثدييّ, [أف وهيش] في الجيّدة واحدة من الحالات قد استمع هم أن يتكلّم, غير أنّ أنّ أبدا رأى قبل أن ويعرف الحقيقة أنّ هم يعيشون من دائما حافتنا ساحليّة, في خاصّة في أماكن مع صخورة جافّة أين أن يؤسّس [مدريغرس] ه, خاصّتي أنا مأوى كاملة.

ينمو صديقتنا وهو طوّرت. نحن بحضور بالغة, قوّيّة وذكر مستقلّة. مثل كثير هو لذلك أنا يستطيع رأيت هو من نافذتي كيف هو يكون يزار جريدة ب [شنغنغيتا]. على حدّ سواء يتحرّك لعبة و [هويروس] وصخورة مع قدراتهم خاصّة هكذا فيما بين. لا يلائم شك أنّ يزاوج. و, في لفي الأب, تحرّكت أنا. [إين فّكت], يخسر واحدة باستمرار يوم و [منس], [أفتر وهيش] هو يظهر تعبة وجائعة. هو غذّيت وإلى [دور] عدّة ساعات إلى ي. واضحة, كان هو يعبر "[شنغيتا]". يذهب حلم مع يرىهم بعيدا يوم أن يشكّل أسرة; ربّما قرب صخورتي بطريقة ما أن يستمرّ يحميهم. الشيء مؤكّدة, أنّ كان هم فقط حلمي.

وصل الأيام مشؤومة أكتوبر - تشرين الأوّل. عقب نهاية أسبوع نشطة, في فجر من يوم يوم الإثنين, "لا يظهر [شنغيتو]" هو في الروتين يوميّة. أنا أترك ممر دقائق إلى أن يترك أنا مؤكّدة: شيء حدث إلى ه إلى "[شنغيتو]". أنا مشيت أولى بصخورة يدعو هو في لغته أنّ كان قد علم أثناء تعايش رائعة هكذا. يأخذ [ستبس] ي المعدل من حالت يأسي. كرب لكلّ ساعات أنا أفتّش هو, يعبر [ألّ ث] منطقة جنوبيّة من الحمام. هو سابقا ساعة الوجبة غداء وقد رأى لا أحد هو. أنا أسأل إن كلاب في القطاعة قد رأوابنفسي أو إن هناك قد كان بعض يخلّ. غير أنّ لاشيء.
أنا أتأزّم ي تحقيقيّة واحدة في العصر إلى أن يعطي واحد ما ضوء ي: "هناك نوع قريبا هنا أنّ قد اصطاد [شنغنغس]". أنا يستطيع لا يصدق أثرت هو وأنا عندما يفكّر أنّ هو استطاع لذلك قريبة يتلقّى مفترسة خاصّتي. عميقا يذهب يتنفّس وأنا إلى ال يشار مكان, حيث أنا أواجه هو يخفي أحاسيسي: "علفت كثير [جيفس] ب هذا صخورة? ", يستجوب أنا هو. هو فقط مقاعد مع رأسه, سبب لما أنا أرجع أن يسأل إلى ه: "صديقة [أنيمليتوس] مع جلد ثمينة أنّ يعيش هذا طريق". إن, هو يقول إلى ي مع كلّ [نتثرلنسّ], "في الصباح [دسكور] إلى واحدة.". أنا تقريبا أموت هناك نفس ومع كثير صعوبة ربح أن يسأل إلى ه ثانية: "ماذا أتمّ مع الجسم". يراقب الآن إلى فقط هو, ربّما يشكّ شيء ي. في رأسي يحدث هو من كلّ شيء; إلى أن يفكّر أنا أن يصيب هو, غير أنّ أنا أعكس بثانية وأنا أتقاعد إلى ي من المكان.

في الطريق عائدة كلّ شيء مرتبكة. أنا أكرّربنفسي [تيم ند تيم غين]: حيوان, كيف أنت استطاع قتلت هذا تاريخ من حالة حبّ وتسليم دون كفؤ. إلى الليلة, تقريبا لم ينم أنا, لأنّ الصور من "[شنغيتو]" تبعوا واحدة آخر [تيم ند تيم غين] وفكّر كيف لا أن يرجع أن يراقب هو; أن يرى هو لعبت مع ال "[كيبا]", كلب راعي الذي مع [فرفور] عظيمة حمى هو من أخرى كلاب; لا أن يستمع إلى أغنيته الحالة حبّ, قدّمني أنّ عندما [كرسّ] هو من هكذا صغيرة. دمّرت صديقاتي, [كرنم], روحي كان بعد تسعة شهور من [درم] يجعل حقيقة. أنا كان أعدّت أن يرى هو رجعت إلى حياته في البحث, حتّى إلى أنّ خارج يلفّ بسيارة في الطريق. غير أنّ, ب [غد], لا هذا طريق. لا لذلك.
يشجب قبل السلطة, إلى المفترسة صادرته الجلد من عنوانه كان. هذا كان في لوح خشبيّة, يعالج مع نار حجريّة, قائمة ميلان إلى جانب لعمليته من ينشّف متكلّفة.
و, كان هذا واحدة الهدف من "[شنغيتو]". عندما يكتب هذا خطوط, يصبح إلى ي أن يتوتّر القلب. هو أراد أنّ كلّ أنّ واحدة أنّ يقرأهم يستطيع عرفت أنّ يعيش هذا قضاعة رائعة من البحث الشيلية بين نا والذي فقط من نا هو يعتمد أنّ الأطفال من أطفالنا يستطيع حصلت أن يعرف هو. ل أنّ سبب, ي ينحل هتاف نحن نحمي ويدافع نحن ال [شنغنغس] أنّ حتّى يعيش في السواحل شيليّة!

EL BOLSÓN WEB

Actualidad 08/10/2007 | Greenpeace España inicia trabajo en campaña de
oposicion a las represas Juan López de Uralde informó esta mañana en
Coyhaique, previo a una viaje al sur de la región donde Endesa y Colbún
pretenden levantar sus represas, que en España (país matriz de la primera)
darán a conocer los impactos de este proyecto.

Agregó a Endesa España hoy le sería prácticamente imposible en su país de
origen llevar adelante este tipo de proyectos, con el nivel de impacto en
una zona de alto interés ambiental como el la Patagonia.

Aysén, 8 de octubre de 2007. A las 10:00 horas las oficinas de la Coalición
Ciudadana por Aysén Reserva de Vida, Greenpeace España y Greenpeace Chile
dieron a conocer su interés en involucrarse en la defensa de la Patagonia
Chilena frente a las amenazas del proyecto Hidroaysén, de la sociedad entre
la nacional Colbún y Endesa Chile, filial de Endesa España.

En el encuentro estuvieron presentes el director de Greenpeace España, Juan
López de Uralde, quien viajó especialmente a nuestro país para visitar la
zona; el director de Greenpeace Chile, Rodrigo Herrera; un poblador afectado
por el avance y la eventual concreción de los proyectos, Aquilino Olivares,
y el director de Codeff Aysén, Peter Hartmann.

Juan López de Uralde explicó que la preservación de los recursos naturales
es una necesidad en todo el mundo, ampliamente comprendida por las
ciudadanías. Y agregó "Endesa no se atrevería a plantear en España lo que
está haciendo acá en Aysén porque la preservación de los recursos
ambientales es prioridad. Es por esto que en Chile ni las empresas, ni los
gobiernos pueden seguir actuando en ignorancia de la sostenibilidad. Lo que
en verdad necesitamos son impulsos a la energía limpia y renovables como la
solar y eólica".

Por su parte el director Ejecutivo de Greenpeace Chile fue enfático en
señalar que "existe una salida a la actual crisis que pasa por el respeto al
entorno y el impulso decidido a una política energética que debe basarse en
la utilización eficiente de la energía. Una Revolución Energética que
contemple el uso de energías renovables y un marco legislativo para
fomentarlas".

"Estoy un poco preocupado por lo que está haciendo Endesa en Cochrane y el
Baker. La presión que está haciendo con el campesinado, la falta de
información, donde están creyendo que éste es un proyecto país, que se va a
hacer y que ya no hay nada que hacer. A mí me queda más que claro que eso no
es así, esto está recién empezando, no está todo dicho. No está al 100 por
ciento aprobado. Y en esta gira me he podido dar cuenta del apoyo que los
pobladores tenemos a nivel internacional, entonces los campesinos en el
Baker no estamos solos" explicó Aquilino Olivares.

La conferencia dejó en evidencia que Greenpeace Chile y Greenpeace España
llevarán la lucha por la eficiencia energética más allá de las fronteras.
Hoy comenzó la visita de esta organización a la zona sur de Aysén, donde se
reunirán con pobladores afectados por las intenciones de Colbún y Endesa.

Comunicaciones

Coalición Ciudadana por Aysén Reserva de Vida
www.patagoniasinrepresas.cl

GREENPEACE EST UNI À CAMPAGNE PATAGONIA SANS BARRAGE
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Le GRAND SAC WEB

Actualité 08/10/2007 | Greenpeace Espagne entame travail en campagne
d'opposition aux barrages Juan López d'Uralde a informé demain celle-ci en
Coyhaique, préalable à voyage au sud de la région où Endesa et Colbún
prétendent lever ses barrages, qui en Espagne (pays mère de la première)
feront connaître les impacts de ce projet.

Il a ajouté aujourd'hui à Endesa Espagne il lui serait pratiquement impossible dans son pays
d'origine de porter en avant ce type de projets, avec le niveau d'impact dans
une zone de haut intérêt environnemental comme le le Patagonia.

Aysén, 8 octobre 2007. À 10:00 heures les bureaux de la Coalition
Des citoyens par Aysén Réserve de Vie, Greenpeace Espagne et Greenpeace le Chili
ont fait connaître son intérêt à s'insérer dans la défense de la Patagonia
Chilien face aux menaces du projet Hidroaysén, de la société entre
la Colbún nationale et Endesa le Chili, filiale d'Endesa Espagne.

Dans la rencontre ont été présents le directeur de Greenpeace Espagne, Juan
López d'Uralde, celui qui a spécialement voyagé à notre pays pour visiter
la zone ; le directeur de Greenpeace le Chili, Rodrigo Herrera ; un habitant touché
par l'avance et la concrétion éventuelle des projets, Aquiline Oliveraies,
et le directeur de Codeff Aysén, Peter Hartmann.

Juan López d'Uralde a expliqué que la préservacion des ressources naturelles
est une nécessité partout dans le monde, largement comprise par
les citoyennetés. ET il a ajouté « Endesa il n'oserait pas poser en Espagne ce qu'
il fait là en Aysén parce que la préservacion des ressources
environnementales est priorité. Il est par ceci que dans le Chili ni les entreprises, ni
les gouvernements peuvent continuer à agir en ignorance de l'aptitude à soutenir des opérations prolongées. De ce qu'
en vérité nous avons besoin sont des élans à l'énergie propre et renouvelables comme la
solaire et éolienne ".

Pour sa part le directeur Exécutif de Greenpeace le Chili a été emphatique en
indiquer que « il existe une sortie à l'actuelle crise qu'y a-t-il par le respect
à l'environnement et l'élan décidé à une politique énergétique qui doit se baser
l'utilisation efficace de l'énergie. Une Révolution Énergétique qui
considère l'utilisation d'énergies renouvelables et un cadre législatif pour
les favoriser ".

« Je suis un peu préoccupé ce pourquoi fait Endesa en Cochrane et
le Boulanger. La pression qui fait avec celui campesinado, le manque
d'information, où ils croient que celui-ci qui est un projet pays, va
être faite et qu'il n'y a déjà rien faire. il m'est plus que clair que cela
n'est pas ainsi, ceci récemment commence, n'est pas tout propos. Il n'est pas à au 100 par
cent approuvé. ET dans celle-ci il tourne j'ai pu me rendre compte de l'appui que
les habitants avons au niveau international, alors les paysans dans
le Boulanger nous ne sommes pas seuls " il a expliqué Aquilin des Oliveraies.

La conférence a laissé en preuves que Greenpeace le Chili et Greenpeace Espagne
porteront la lutte par l'efficience énergétique au-delà des frontières.
A commencé aujourd'hui la visite de cette organisation à la zone sud d'Aysén, où
ils se réuniront avec des habitants touchés par les intentions Colbún et d'Endesa.

Communications

Coalition Des citoyens par Aysén Réserve de Vie
www.patagoniasinrepresas.cl

GREENPEACE È UNITO ALLA CAMPAGNA PATAGONIA SENZA DIGHE
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Il FOTORICETTORE della BORSA

il tempo attuale 08/10/2007 | I initiates di Greenpeace Spagna lavorano nella campagna
di opposizione alle dighe Juan Lopez de Uralde informato questa mattina
in Coyhaique, precedente ad una viaggia al sud della regione dove ENDESA e Colbún
provano ad alzare le loro dighe, che in Spagna (primo paese di in primo luogo)
presenteranno agli effetti a questo progetto.

Ha aggiunto ENDESA Spagna oggi sarebbe praticamente impossible lui nel relativo p#se d'origine
da prendere avanti questo tipo di progetti, con il livello di effetto
in una zona di alto interesse ambientale come il Patagonia.

Aysén, 8 di ottobre di 2007. Alle ore di 10:00 gli uffici della coalizione
del cittadino da Aysén Reserve di vita, di Greenpeace Spagna e di Greenpeace Cile
hanno presentato il loro interesse nell'essere jumbled nella difesa della fronte
cilena di Patagonia alle minacce del progetto Hidroaysén, della società fra
il Colbún e il ENDESA nazionali Cile, ramo di ENDESA Spagna.

Nell'incontro erano presenti il direttore di Greenpeace Spagna, Juan
Lopez de Uralde, che ha viaggiato specialmente al nostro paese per visitare
la zona; il direttore di Greenpeace Cile, Rodrigo Herrera; un settler influenzato
dal concretion di avanzamento e possibile dei progetti, degli oliveti Aquiline
e del direttore di Codeff Aysén, Peter Hartmann.

Juan Lopez de Uralde ha spiegato che la conservazione delle risorse naturali
è una necessità dovunque nel mondo, ampiamente incluso/capito
dalle cittadinanza. E ENDESA aggiunto “non oserebbe alzarsi in Spagna che
sta facendo qui in Aysén perché la conservazione delle risorse
ambientali è priorità. È da quello nel Cile nè le aziende, nè
i governi possono continuare a comportarsi nell'ignoranza del sustainability. Di che cosa
nella verità abbiamo avuto bisogno sono impulsi rinnovabili all'energia pulita e gradiscono
il lotto eolio e “.

D'altra parte il direttore esecutivo di Greenpeace Cile era enfatico
nell'indicare quello “che un'uscita alla crisi attuale esiste che passaggi con il rispetto
ai dintorni e l'impulso deciso ad una politica di alimentazione che deve essere basata
sull'uso efficiente dell'energia. Un giro di alimentazione che
contempla all'uso delle energie rinnovabili e di un telaio legislativo
fomentarli “.

“Sono una poco ragione per la quale preoccupata ENDESA in Cochrane sta facendo e
panettiere. La pressione che sta facendo con il peasantry, la mancanza
di informazioni, dove stanno pensando che questo sia un paese di progetto, quello sta andando via
fare e che più non sia niente fare. Me ho andato di più chiaro che quello
non è così, questo è inizio giusto, non è tutto il detto. Ai 100
da cento non è approvato. Ed in questo giro ho potuto dare il cliente del supporto che
i settlers noi hanno al livello internazionale, quindi ai coltivatori
in panettiere che non siamo singoli “oliveti Aquiline spiegati.

Il congresso ha lasciato nella prova che Greenpeace Cile e Greenpeace Spagna
prenderanno la lotta dall'efficienza di alimentazione oltre i bordi.
Oggi la chiamata di questa organizzazione alla zona del sud di Aysén ha cominciato, dove
verranno a contatto dei settlers influenzati tramite le intenzioni di Colbún e di ENDESA.

Coalizione

del cittadino di comunicazioni da Aysén Reserve di vita
di www.patagoniasinrepresas.cl

GREENPEACE WIRD ZUR KAMPAGNE PATAGONIA OHNE VERDAMMUNGEN VEREINIGT
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Das HANDTASCHE-NETZ

die Gegenwart 08/10/2007 | Greenpeace Spanien Eingeführte arbeiten in der Kampagne
der Opposition zu den Verdammungen Juan Lopez de informierter Uralde heute morgen in
Coyhaique, vorhergehend bis eine reist zum Süden der Region, in der ENDESA und Colbún
versuchen, ihre Verdammungen anzuheben, die in Spanien (erstes Land von zuerst)
sie den Auswirkungen diesem Projekt darstellen.

Es addierte ENDESA Spanien heute würde sein praktisch unmöglich zu ihm in seinem Ursprungsland
, voran diese Art von Projekten, mit dem Niveau der Auswirkung in einer
Zone des hohen Klimainteresses wie des Patagonia zu nehmen.

Aysén, 8 von Oktober von 2007. 10:00 Stunden stellten die Büros der
Bürger-Koalition durch Aysén Reserve des Lebens, des Greenpeace Spanien und des Greenpeace
Chile ihr Interesse dar, an, durcheinandergebracht in der Verteidigung der chilenischen Patagonia
Stirn zu den Drohungen des Hidroaysén Projektes, der Gesellschaft zwischen dem
nationalen Colbún und dem ENDESA Chile, Niederlassung zu werden von ENDESA Spanien.

Im Treffen waren sie der Direktor von Greenpeace Spanien, Juan Lopez
de Uralde anwesend, der besonders zu unserem Land reiste, um die
Zone zu besichtigen; der Direktor von Greenpeace Chile, Rodrigo Herrera; ein Siedler beeinflußt
durch das Vor- und mögliche concretion der Projekte, der Aquiline Olivenbaumgruppen
und des Direktors von Codeff Aysén, Peter Hartmann.

Juan Lopez de Uralde erklärte, daß die Bewahrung der Naturresourcen
eine Notwendigkeit überall in der Welt ist, weit eingeschlossen/durch die
Staatsbürgerschaften verstanden. Und addiertes ENDESA „würde nicht trauen, in Spanien anzuheben, das
hier in Aysén tut, weil die Bewahrung der Klima
betriebsmittel Priorität ist. Es ist durch das in Chile weder die Firmen, noch
können die Regierungen, in der Unwissenheit des sustainability zu fungieren fortfahren. Was
in der Wahrheit wir benötigten, sind sie auswechselbare Antriebe zur sauberen Energie und mögen
das äolische Los und „.

Einerseits war der Executivdirektor von Greenpeace Chile nachdrücklich, wenn er
das anzeigte, „, das ein Ausgang zur anwesenden Krise daß Durchläufe durch den Respekt zu den
Umlagerungen und den entschiedenen Antrieb zu einer Energie Politik besteht, daß er auf dem leistungsfähigen
Gebrauch von der Energie basieren muß. Eine Energie Revolution, die
zum Gebrauch von auswechselbarer Energie und einem gesetzgebenden Rahmen,
sie anzufachen „erwägt.

„Ich bin ein wenig gesorgter Grund, warum ENDESA in Cochrane tut und
Bäcker. Der Druck, der mit der Bauernschaft tut, der Mangel an
Informationen, in denen sie denken, daß dieses ein Projektland ist, das geht weg
zu tun und daß nicht mehr nichts zu tun ist. Habe ich mir mehr verlassen, als frei, daß das
nicht folglich ist, dieses gerechter Anfang, ist nicht aller Saying ist. Bis die 100 durch
hundert ist es nicht anerkannt. Und in dieser Tour bin ich in der Lage gewesen, über der Unterstützung zu berichten, die
die Siedleren wir auf internationalem Niveau, dann den Landwirten im Bäcker
haben, den, wir nicht einzelne „erklärte Aquiline Olivenbaumgruppen sind.

Die Konferenz verließ im Beweis, daß Greenpeace Chile und Greenpeace Spanien
den Kampf durch die Energie Leistungsfähigkeit über den Rändern hinaus nehmen.
Heute fing der Besuch dieser Organisation zur Südzone von Aysén an, wo
sie die Siedleren treffen, die durch die Absichten von Colbún und von ENDESA beeinflußt werden.

Kommunikationen

Bürger-Koalition durch Aysén Reserve des www.patagoniasinrepresas.cl
Lebens

GREENPEACE É UNIDO À CAMPANHA PATAGONIA SEM AS REPRESAS
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
A CORREIA FOTORRECEPTORA do HANDBAG

o tempo atual 08/10/2007 | Os novatos de Greenpeace Spain trabalham na campanha
da oposição às represas Juan Lopez de Uralde informado esta manhã
em Coyhaique, precedente a uma viaja ao sul da região onde ENDESA e Colbún
tentam levantar suas represas, que em Spain (primeiro país de primeiramente)
apresentarão os impactos a este projeto.

Adicionou ENDESA Spain hoje seria praticamente impossível a ele em seu país
de origem para fazer exame adiante deste tipo de projetos, com o nível do impacto
em uma zona do interesse ambiental elevado como o Patagonia.

Aysén, 8 de outubro de 2007. Às horas de 10:00 os escritórios do Coalition
do cidadão por Aysén Reserva da vida, do Greenpeace Spain e do Greenpeace o Chile
apresentaram seu interesse em tornar-se jumbled na defesa da testa
Chilean de Patagonia às ameaças do projeto de Hidroaysén, da sociedade entre
o Colbún e o ENDESA nacionais o Chile, filial de ENDESA Spain.

No encontro estavam atuais o diretor de Greenpeace Spain, Juan
Lopez de Uralde, que viajou especialmente a nosso país para visitar
a zona; o diretor de Greenpeace o Chile, Rodrigo Herrera; um settler afetado
pelo concretion avançado e possível dos projetos, dos bosques verde-oliva Aquiline,
e do diretor de Codeff Aysén, Peter Hartmann.

Juan Lopez de Uralde explicou que a preservação dos recursos naturais
é uma necessidade em qualquer lugar no mundo, extensamente incluído/compreendido
pelos citizenships. E ENDESA adicionado “não ousaria levantar em Spain que
está fazendo aqui em Aysén porque a preservação dos recursos
ambientais é prioridade. É por aquele no Chile nem as companhias, nem
os governos podem continuar agindo no ignorance do sustainability. O que
na verdade nós necessitamos é impulsos renewable à energia limpa e gosta
do lote Aeolian e “.

Na uma mão o diretor executivo de Greenpeace o Chile era emphatic
em indicar isso “que uma saída à crise atual existe que passagens com o respeito
aos arredors e o impulso decidido a uma política do poder que deve ser baseada
no uso eficiente da energia. Uma volta do poder que
contemple ao uso de energias renewable e de um frame legislativo
os fomentar “.

“Eu sou pouca razão preocupada porque ENDESA em Cochrane está fazendo e
padeiro. A pressão que está fazendo com o peasantry, a falta
da informação, onde estão pensando de que este é um país do projeto, isso está partindo
fazer e de que já não é nada fazer. A eu sai-mim mais do que desobstruído que aquele
não é assim, este é começo justo, não é todo o provérbio. Aos 100
por cem não é aprovado. E nesta excursão eu pude dar o cliente da sustentação que
os settlers nós têm no nível internacional, a seguir nos fazendeiros
no padeiro que nós não somos únicos “bosques verde-oliva Aquiline explicados.

A conferência saiu na evidência que Greenpeace o Chile e Greenpeace Spain
farão exame da luta pela eficiência do poder além das beiras.
Hoje a visita desta organização à zona sul de Aysén começou, onde
se encontrarão com os settlers afetados pelas intenções de Colbún e de ENDESA.

Coalition

do cidadão das comunicações por Aysén Reserva da vida
de www.patagoniasinrepresas.cl

GREENPEACE IS UNITED TO CAMPAIGN PATAGONIA WITHOUT DAMS
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
The HANDBAG WEB

the Present time 08/10/2007 | Greenpeace Spain initiates work in campaign of
opposition to the dams Juan Lopez de Uralde informed this morning in
Coyhaique, previous to one travels to the south of the region where ENDESA and Colbún
try to raise their dams, that in Spain (first country of first)
they will present the impacts this project.

It added ENDESA Spain today would be practically impossible to him in its country of
origin to take ahead this type of projects, with the level of impact in
a zone of high environmental interest like the Patagonia.

Aysén, 8 of October of 2007. To 10:00 hours the offices of the Citizen
Coalition by Aysén Reserve of Life, Greenpeace Spain and Greenpeace Chile
presented their interest in becoming jumbled in the defense of the Chilean
Patagonia forehead to the threats of the Hidroaysén project, of the society between
the national Colbún and ENDESA Chile, branch of ENDESA Spain.

In the encounter they were present the director of Greenpeace Spain, Juan
Lopez de Uralde, who traveled specially to our country to visit
the zone; the director of Greenpeace Chile, Rodrigo Herrera; a settler affected
by the advance and the possible concretion of the projects, Aquiline Olive groves,
and the director of Codeff Aysén, Peter Hartmann.

Juan Lopez de Uralde explained that the preservation of the natural resources
is a necessity anywhere in the world, widely included/understood by
the citizenships. And ENDESA added “would not dare to raise in Spain which
is doing here in Aysén because the preservation of the environmental
resources is priority. It is by that in Chile neither the companies, nor
the governments can continue acting in ignorance of the sustainability. What
in truth we needed they are renewable impulses to the clean energy and like
the Aeolian lot and ".

On the other hand the Executive director of Greenpeace Chile was emphatic in
indicating that “an exit to the present crisis exists that passes through the respect to
the surroundings and the decided impulse to a power policy that it must be based on
the efficient use of the energy. A Power Revolution that
contemplates to the use of renewable energies and a legislative frame
to foment them ".

“I am a little worried reason why ENDESA in Cochrane is doing and
Baker. The pressure that is doing with the peasantry, the lack of
information, where they are thinking that this one is a project country, that is going away
to do and that no longer is nothing to do. To me I have left more than clear that that
is not thus, this is just beginning, is not all saying. To the 100 by
one hundred it is not approved. And in this tour I have been able to give account of the support that
the settlers we have at international level, then the farmers in
Baker we are not single " explained Aquiline Olive groves.

The conference left in evidence that Greenpeace Chile and Greenpeace Spain
will take the fight by the power efficiency beyond the borders.
Today the visit of this organization to the South zone of Aysén began, where
they will meet with settlers affected by the intentions of Colbún and ENDESA.

Communications

Citizen Coalition by Aysén Reserve of www.patagoniasinrepresas.cl
Life

GREENPEACE FÖRENAS FÖR ATT DELTA I EN KAMPANJ PATAGONIA UTAN FÖRDÄMNINGAR
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
HANDVÄSKARENGÖRINGSDUKEN

den närvarande tiden 08/10/2007 | Greenpeace Spanien påbörjanden fungerar i aktionen av
opposition till fördämningarna Juan Lopez de Uralde som i morse informeras i
Coyhaique som är föregående till en, reser till söderna av regionen var det ENDESA- och Colbún
försök till lönelyften deras fördämningar, som i Spanien (det första landet av först)
de ska gåva, får effekt detta projekterar.

Det som ökad ENDESA Spanien som skulle i dag, är praktiskt omöjlig till honom i dess land av
beskärningen att ta framåt denna typ av, projekterar, med det jämnt av får effekt i
en miljö- zonplanera av kicken intresserar något liknande Patagoniaen.

Aysén 8 av Oktober av 2007. Till 10:00 timmar framlade kontoren av
medborgareföreningen av Aysén Reservera av liv, Greenpeace Spanien och Greenpeace
Chile deras intresserar i passande som blandades ihop i försvar av den chilenska
Patagonia pannan till hoten av Hidroaysénen, projekterar, av samhället mellan
medborgare Colbún, och ENDESA Chile, förgrena sig av ENDESA Spanien.

I mötet var de närvarande direktören av Greenpeace Spanien, Juan
Lopez de Uralde, som reste special till vårt land för att besöka
zonplanera; direktören av Greenpeace Chile, Rodrigo Herrera; en nybyggare som påverkas
av den för- och möjlighetconcretionen av, projekterar, Aquiline olivgröna dungar
och direktören av Codeff Aysén, Peter Hartmann.

Juan Lopez de Uralde förklarade, att bevarandet av naturresurserna
är en nödvändighet någonstans i världen, brett inklusive/förstått av
medborgarskapen. Och tillfogad ENDESA ”skulle inte utmaning till lönelyften i Spanien som
gör här i Aysén, därför att bevarandet av de miljö-
resurserna är prioriteten. Det är vid det i Chile neither företagen, nor
regeringarna kan fortsätta att agera i okunnighet av sustainabilityen. Vad
i sanning vi behövde, är gillar de förnybara impulser till den rena energin och
det Aeolian lottet och ”.

Å ena sidan var verkställande direktör av Greenpeace Chile eftertrycklig, i
att indikera det, ”som en gå ut till den närvarande krisen finns, som passerar till och med respekten till
omgivningen och den avgjorda impulsen till en drivapolitik att den måste baseras på
det effektiva bruket av energin. En drivarotation, som
beskådar till bruket av förnybara energier och en lagstiftnings-, inramar
för att foment dem ”.

”Resonerar I-förmiddagen ett lite bekymrat varför ENDESA i Cochrane gör och
bagaren. Pressa, som gör med peasantryen, bristen av
information, var de är tänkande att denna är ett projekteraland, det går bort
att göra och att är ej längre ingenting att göra. Till mig har jag lämnat mer, än klart, att det
inte är thus, denna är rättvis början, inte är allt ordstäv. Till 100na vid
hundra är det inte godkänt. Och i denna turnera mig har varit kompetent att ge kontot av servicen som
nybyggarna oss har på den jämna landskampen, då bönderna i
bagare som, vi inte är förklarade Aquiline olivgröna dungar för singeln ”.

Konferensen som in lämnas, bevisar att Greenpeace Chile och Greenpeace ska
Spanien tar slagsmål vid den drivaeffektivitetsdet okända gränsar.
I dag zonplanerar besök av denna organisation till söderna av Aysén började, var
de ska meet med nybyggare som påverkades av avsikterna av Colbún och ENDESA.

Kommunikations

medborgareförening av Aysén Reservera av www.patagoniasinrepresas.cl
liv

GREENPEACE СОЕДИНЕНО К КАМПАНИИ PATAGONIA БЕЗ ЗАПРУД
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
СТЕРЖЕНЬ HANDBAG

присытствыющее время 08/10/2007 | Вновь принятые Greenpeace Испании работают в кампании
противовключения к запрудам Хуан Lopez de Uralde сообщенному это утро в
Coyhaique, ранее до одно перемещает к югу зоны где ENDESA и Colbún
пытаются поднять их запруды, которые в Испании (первой стране сперва)
они представят ударам этому проекту.

Оно добавило ENDESA Испанию сегодня было бы практически невозможно к ему в своем странае происхождения
принять вперед этот тип проектов, с уровнем удара в
зоне высокого относящого к окружающей среде интереса как Patagonia.

Aysén, 8 из октября 2007. К часам 10:00 офисы коалиции
гражданина Aysén Запасом жизни, Greenpeace Испании и Greenpeace Чили
представили их интерес в становлении jumbled в обороне чилийского
лба Patagonia к угрозам проекта Hidroaysén, общества между
национальными Colbún и ENDESA Чили, ветвью ENDESA Испании.

В встрече они присутствовали директор Greenpeace Испании, Хуан
Lopez de Uralde, которое переместило специально к нашей стране для посещения
зоны; директор Greenpeace Чили, Rodrigo Herrera; поселенец повлиянный на
предварительным и по возможности concretion проектов, орлиных прованских рощ,
и директора Codeff Aysén, Питер Hartmann.

Хуан Lopez de Uralde объяснило что консервацией природные ресурсы
будет необходимость где-либо в мире, широко включенном/понятом
подданствами. И добавленное ENDESA «не посмело бы поднять в Испании
делает здесь в Aysén потому что консервацией
ресурсов окружающей среды будет приоритет. Будет тем в Чили ни компаниями, ни
правительства могут продолжать подействовать в незнании sustainability.
В правде нам было нужно они будут ИМПами ульс способными к возрождению к чистой энергии и любят
Aeolian серия и «.

С другой стороны Executive директор Greenpeace Чили был эмфатическ в
показывать то «, котор выход к присытствыющему кризису существует что пропуски через уважение к
surroundings и решенный ИМП ульс к политике силы что его необходимо основать на
эффективной пользе энергии. Виток силы
предусматривает к пользе возобновляющих энергий и законодательной рамки
foment они «.

«Я буду меньшей потревоженной причиной почему ENDESA в Cochrane делает и
хлебопек. Давление делает с peasantry, отсутствие данных
, где они думает что это одно будет страной проекта, то идет прочь
сделать и что no longer не ничего сделать. К мне я выходил больше чем ясно что то
не таким образом, это будет справедливым началом, не будет все высказывание. До 100
100 оно не approved. И в этом путешествии я мог дать учет поддержки
поселенцы мы имеют на международном уровне, тогда хуторянин в
хлебопеке, котор мы не будем одиночными «объясненными орлиными прованскими рощами.

Конференция вышло в доказательство что Greenpeace Чили и Greenpeace Испания
примут драку эффективностью силы за границами.
Сегодня посещение этой организации к южной зоне Aysén начало, где
они встречают поселенцев повлиянных на намериями Colbún и ENDESA.

Коалиция

гражданина связей Aysén Запасом жизни
www.patagoniasinrepresas.cl

GREENPEACE IS VERENIGD AAN CAMPAGNE PATAGONIË ZONDER DAMMEN
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Het WEB van de HANDTAS

de Huidige tijd 08/10/2007 | Greenpeace Spanje stelt het werk in campagne van
oppositie tegen de dammen Juan Lopez de Uralde informeerde in werking vanochtend in
Coyhaique, vorig aan reist naar het zuiden van het gebied waar ENDESA en Colbún
proberen om hun dammen op te heffen, dat in Spanje (eerste land van eerst)
zij de effecten dit project zullen voorstellen.

Het voegde toe ENDESA Spanje vandaag aan hem in zijn land van herkomst praktisch onmogelijk
zou zijn om dit type van projecten, met het niveau van effect in een streek
van hoog milieubelang zoals Patagonië vooruit te nemen.

Aysén, 8 van Oktober 2007. Aan 10:00 uren stelden de bureaus van de
Coalitie van de Burger door Aysén Reserve van het Leven, Greenpeace Spanje en Greenpeace
Chili hun rente in worden dooreengegooid het worden voor die in de defensie van het Chileense
voorhoofd van Patagonië aan de bedreigingen van het project Hidroaysén, van de maatschappij tussen
nationaal Colbún en ENDESA Chili, tak van ENDESA Spanje.

In de ontmoeting waren zij aanwezig de directeur van Greenpeace Spanje, Juan
Lopez de Uralde, die speciaal naar ons land reiste om de
streek te bezoeken; de directeur van Greenpeace Chili, Rodrigo Herrera; een kolonist die door
de vooruitgang en mogelijke concretion van de projecten, de Gekromde Olijvenbosjes, en
de directeur van Codeff Aysén, Peter Hartmann wordt beïnvloed.

Juan Lopez de Uralde verklaarde dat het behoud van de natuurlijke rijkdommen
een noodzaak overal in de wereld is, wijd omvatte/begrepen door
het burgerschap. En toegevoegd ENDESA zou „niet om in Spanje durven op te heffen dat
hier in Aysén doet omdat het behoud van de milieu
middelen prioriteit is. Het is door dat in Chili noch de bedrijven, noch
de overheden kunnen voortzetten waarnemend in onwetendheid van de duurzaamheid. Wat
in waarheid wij zij nodig hadden zijn vernieuwbare impulsen aan de schone energie en als
de Eolische partij en „.

Enerzijds was de Uitvoerende directeur van Greenpeace Chili nadrukkelijk in
het erop wijzen dat een „uitgang aan de huidige crisis dat passen door de eerbied aan de
omgeving en de besliste impuls aan een machtsbeleid bestaat dat het op het efficiënte
gebruik van de energie moet worden gebaseerd. Een revolutie van de Macht die
aan het gebruik van vernieuwbare energieën en een wetgevend kader overweegt
om hen „te stimuleren.

„Ik ben een weinig ongerust gemaakte reden waarom ENDESA in Cochrane doet en
Baker. De druk die met de boerenstand, het gebrek aan informatie
doet, waar zij denken dat dit één een projectland is, dat
weggaat te doen en dat niet meer te doen niets is. Mí我清楚地那eso在它您是
así的秋天坏， esto是recién empezando，在它是所有dicho。 Aan 100 door
honderd wordt het niet goedgekeurd. En in deze reis heb ik verslag van de steun kunnen uitbrengen die
de kolonisten wij op internationaal niveau, dan de landbouwers in Baker
hebben wij geen enige „verklaarde Gekromde Olijvenbosjes zijn.

De conferentie verlaten in bewijsmateriaal dat Greenpeace Chili en Greenpeace Spanje
de strijd door de machtsefficiency voorbij de grenzen zullen nemen.
Vandaag begon het bezoek van deze organisatie aan de streek van het Zuiden van Aysén, waar
zij kolonisten samenkomen zullen die door de bedoelingen van Colbún en ENDESA worden beïnvloed.

De communicatie

Coalitie van de Burger door Aysén Reserve van www.patagoniasinrepresas.cl
het Leven

[غرينبس] وحّدت إلى حملة [بتغنيا] دون سدود
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
الحقيبة يد نسيج

ال [برسنت تيم] 08/10/2007 | [غرينبس] إسبانيا يعمل مدربات في حملة
المعارضة إلى السدود [جون] [لوبز] [د] [أورلد] يعلم هذا صباح في
[كهيقو], سابقة إلى واحدة يسافر إلى الجنوب من المنطقة حيث [إندسا] و [كلبن]
يحاول أن يرفع سدودهم, أنّ في إسبانيا (بلد أولى من أولى)
هم سيقدّمون التأثير صدمة هذا مشروع.

هو أضاف [إندسا] إسبانيا اليوم كان عمليّا مستحيلة إلى ه في [كونتري وف وريجن] ه أن يأخذ إلى الأمام هذا نوع المشاريع, مع المستوى التأثير صدمة في
منطقة من فائدة عال بيئيّة مثل [بتغنيا].

[أسن], 8 من أكتوبر - تشرين الأوّل من 2007. إلى 10:00 ساعات قدّم المكاتب من المواطنة
إئتلاف ب [أسن] [رسرف] من حياة, [غرينبس] إسبانيا و [غرينبس] شيلية
فائدتهم في يصبح يختلط في الدفاع من الشيليّة
[بتغنيا] جبين إلى التهديدات من [هيدروأسن] مشروع, من المجتمعة بين
الوطنيّة [كلبن] و [إندسا] شيلية, فرع ال [إندسا] إسبانيا.

في المجابه كان هم حاضرة المديرة [غرينبس] إسبانيا, [جون]
[لوبز] [د] [أورلد], الذي سافر خصوصا إلى بلدنا أن يزور
المنطقة; المديرة [غرينبس] شيلية, [رودريغو] [هرّرا]; مستوطنة يؤثر
بالمسبقة وال يمكن تحجر من المشاريع, [أليف غروف] عقفاء,
والمديرة [كدفّ] [أسن], بيتر [هرتمنّ].

فسّر [جون] [لوبز] [د] [أورلد] أنّ العمليّة حفظ من ال [نتثرل رسورس]
حاجة في أيّ مكان في العالم, على نحو واسع يتضمّن/يفهم
بالمواطني. ولم يجسر [إندسا] يضاف "أن يرفع في إسبانيا أيّ
يكون يتمّ هنا في [أسن] لأنّ العمليّة حفظ من الموردات بيتيّة
يكون أولوية. هو ب أنّ في شيلية لا الشركات, ولا
الحكومات يستطيع استمرّت يتصرّف في حالة جهل من ال [سوستينبيليتي]. ماذا
في حقيقة نحن احتجنا هم دافع متجدّدة إلى الطاقة نظيفة ويحبّ
الحصة [أيولين] و".

[أن ث ون هند] كان المديرة تنفيذيّة [غرينبس] شيلية توكيديّة في
يشير أنّ "مخرجة إلى الأزمة حاضرة يتواجد أنّ ممرات من خلال الإحترام إلى
المحيطات وال يقرّر دافع إلى قوة سياسة أنّ هو ينبغي كنت أسّست على
الإستعمال فعّالة من الطاقة. قوة ثورة أنّ
يتأمّل إلى الإستعمال من [رنوبل نرج] وإطار
تشريعيّة أن يكمّلهم ".

"أنا بعض يقلق سبب لما [إندسا] في [ككرن] يكون يتمّ
وخبازة. يذهب الضغطة أنّ يكون يتمّ مع ال [بسنتري], الافتقار
المعلومة, حيث هم يكون يفكّرون أنّ هذا واحدة مشروع بلد, أنّ بعيدا
أن يتمّ وأنّ [نو لونجر] لاشيء أن يتمّ. إلى ي قد ترك أنا أكثر من واضحة أنّ أنّ
ليس لذلك, هذا بداية صحيحة, ليس كلّ مثل. إلى ال 100 ب
[أن هوندرد] ليس هو مستحسنة. وفي هذا رحلة قد كان أنا يمكن أن يعطي حساب من الدعم أنّ
المستوطنات نحن يتلقّون في مستوى دوليّة, بعد ذلك ال [فرمرس] في
خبازة نحن لسنا وحيدة "يفسّر [أليف غروف] عقفاء.

ترك المؤتمر في بيّنة أنّ [غرينبس] شيلية و [غرينبس] إسبانيا
سيأخذ المعركة بالقوة فعالية إلى ما بعد الحافات.
اليوم بدأ الزيارة من هذا تنظيم إلى المنطقة جنوبيّة [أسن], حيث
هم سيلتقون مع مستوطنات يؤثر بالنيات من [كلبن] و [إندسا].

اتّصالات

مواطنة إئتلاف ب [أسن] [رسرف] من www.patagoniasinrepresas.cl
حياة